Ring terug na beëindiging relatie

Beste Beatrijs, Mijn vriendin is na twee jaar samenwonen, waarvan het laatste half jaar in een geregistreerd partnerschap, plotseling bij me weggegaan.

We zijn nu de boedelscheiding en financiën aan het regelen, en dat gaat gelukkig zonder ruzie. Vorige week vroeg ik mijn ex-vriendin om de ring terug te geven die ik haar tijdens de geregistreerd-partnerschapceremonie op het stadhuis aan de vinger had geschoven. Hier voelde zij niets voor. Zij vindt: eens gegeven blijft gegeven. De ring ziet er overigens niet uit als een trouwring. Ze draagt hem regelmatig als sieraad. Het gaat me niet om de financiële waarde ervan. Ik zou er niets mee kunnen, tenzij ik hem laat ombouwen tot dasspeld of zoiets, waar ik misschien wel wat voor voel. Hoe dan ook, ik weet niet beter of een vrouw hoort een ring te retourneren bij het beëindigen van een relatie. Wat zegt de etiquette hierover?

Ring terug?

Beste ring terug,

In vroeger tijden was het gebruikelijk om cadeaus en brieven te retourneren bij het verbreken van een verloving. Dit teruggeven van persoonlijke gedenkspullen vormde een onderstreping van het uitmaken. Het idee was dat ex-verloofden zo met een schone lei konden beginnen aan een eventueel volgende relatie, zonder dat zij allerlei incriminerende parafernalia in hun bezit hadden. Een vrouw hoorde zich niet te tooien met sieraden van een vroegere minnaar. Dat was niet kies. Bovendien had de man die de verlovingsringen had aangeschaft (die later trouwringen zouden worden) hier vaak flink wat geld tegenaan gegooid. De vrouw moest de hare teruggeven, zodat haar ex-verloofde beide ringen bij de juwelier te gelde kon maken dan wel ze voor een volgende verloving kon gebruiken.

Dit gebeurt eigenlijk allemaal niet meer. Mensen verloven zich nauwelijks nog, ze schrijven elkaar bijna geen brieven meer, aan relaties komt een eind zonder dat er cadeaus worden teruggegeven, en het stuklopen van huwelijken en samenwonende partnerschappen gaat met boedelscheidingen en financiële rompslomp gepaard. Dat laatste maakt u nu zelf mee en dat gaat tot nu toe goed. Ik denk dat u die ring maar beter kunt laten zitten. Hoewel ik me wel iets kan voorstellen bij de symbolische waarde die u eraan toekent (u vindt het ongepast dat uw ex doorgaat met die ring dragen, alsof u nog een stel vormt), overweegt u om er een dasspeld voor uzelf van te maken! Dat lijkt me dan een kwestie van de ene symbolische ongepastheid door de andere te vervangen. Afgezien daarvan was de ring meer een cadeau dan een verbintenissymbool (u had er zelf immers geen). U zult uw ex-vriendin wel meer cadeaus hebben gegeven in de loop van uw relatie. Kettinkjes, oorbellen, boeken, cd’s, zijden sjaaltjes en wat niet al. In de harmonieuze boedelscheiding zullen die vanzelfsprekend aan haar toevallen. Etiquettegewijs lijkt het me beter als u ’de ring’ onder het motto ’Das war einmal...’ schaart onder de rest van uw cadeaus aan haar, en er geen aanspraak op maakt.

Beste Beatrijs,

Het plan is gerezen om ter ere van de 70ste verjaardag van onze vader een dagje naar de Efteling te gaan met de hele familie. Leuk natuurlijk, maar ons gezin wordt nogal op kosten gejaagd. Mijn twee broers hebben allebei twee werkende volwassen kinderen die aan hun entree kunnen meebetalen. Mijn man en ik hebben vijf kinderen, van wie de twee oudsten arme studenten zijn. Het komt het er dus op neer dat wij voor zeven personen zowel entree als restaurant moeten betalen. Het lijkt mij eerlijker om het hele bedrag door drieën te delen, maar dat durf ik niet voor te stellen, want dan lijkt het alsof mijn broers voor mijn kinderen mee moeten betalen. Hoe kunnen wij dit oplossen?

Duur dagje uit

Beste duur dagje uit,

Als u voorstelt om het totaalbedrag door drieën te delen, komt dat inderdaad neer op een vraag aan uw broers om financiële bijstand. Dat kunt u beter niet doen. Bedelen is zelden een goed idee. Als u een Efteling-excursie te duur vindt (dat is begrijpelijk gezien de grootte van uw gezin), moet u dat eerlijk zeggen en een andere activiteit voorstellen om de verjaardag van opa te vieren. Bijvoorbeeld een wandeling met speurtocht door bos of beemd en na afloop een etentje in een pannenkoekenhuis. Of een feestelijk samenzijn in uw eigen huis, waar de hele familie spijzen en dranken aan bijdraagt. Dat is nog gezelliger ook dan de hele dag in achtbanen zwieren.

Beste Beatrijs,

Kortgeleden was ik op een reisbureau om een buitenlandse reis te bespreken. Ik werd geholpen door een vriendelijke, jonge vrouw met veel overgewicht. Ze droeg een mooie bloes met een zeer laag uitgesneden hals. U begrijpt, ik zat al die tijd naar die deinende borsten te kijken. Ik vond dat onprettig. Had ik hier iets van kunnen zeggen, bijvoorbeeld dat ze wel wat veel van haar lichaam laat zien? Of ben ik hopeloos ouderwets (ik ben een vrouw van tachtig) en moet alles kunnen?

Gestoord door decolleté

Beste gestoord door decolleté,

Ondanks de veelbezongen persoonlijke vrijheid van expressie is het beter als mensen op het werk zakelijke outfits dragen en hun wuftere, lichaamsonthullende kledij bewaren voor hun vrije tijd. Maar u als klant kunt daar geen kritiek op uitoefenen. U zou zowel uzelf als de betreffende medewerkster daarmee in een pijnlijke situatie brengen. Het is de taak van leidinggevenden om medewerkers tot de orde te roepen, wanneer zij ongepaste kleding dragen die de aandacht afleidt van een zakelijke omgang. De meeste bedrijven en dienstverlenende organisaties hanteren wel degelijk een bepaalde kledingcode voor het personeel. Bij klachten over het personeel is de chef het aangewezen aanspreekpunt. Als het u hoog zat, had u die weg kunnen bewandelen. Maar voor klagen over iemands uiterlijk bestaat terecht een hoge drempel. De gedecolleteerde werkneemster had tenslotte niet de intentie om u te ontrieven. In dit soort situaties is het verbijten van uw ongenoegen de eenvoudigste oplossing.