De kracht van herhaling?

weblog "Het Generaal Pardon is een succes. In een periode van twee jaar hebben bijna 28.000 pardonners een vergunning gekregen en zij zijn nagenoeg allemaal gehuisvest..."

“Voorzitter‿”

Het duurt precies twee zinnen en ik heb mijn eerste interruptie van Sietse Fritsma (PVV) te pakken, niet geheel onverwacht moet ik bekennen. Hoe haal ik het in mijn hoofd om dit te denken? Het Generaal pardon is een drama, het is vreselijk, rampzalig! Ik weet even niet meer welke formulering Fritsma kiest. Meestal is het ‘Ik geloof mijn oren niet!’ of ‘Nu breekt mijn klomp!’. Dat moet ik hem nageven, Fritsma bedient zich van degelijk Nederlands en houdt het op dat punt netjes.

Ik beantwoord Fritsma met informatie die hij zelf ook gewoon in de brief heeft kunnen lezen en ik vervolg mijn betoog. Maar niet voor lang. Paul de Krom (VVD) meldt zich. Of ik wel weet hoeveel dat Pardon gekost heeft? De opvang zit nog steeds vol. Er wordt zelfs rekeninggehouden met 19.000 asielzoekers in de opvang! Nu word ik balorig. Voor de zoveelste keer draaien we het lesje weer af. Hier gaan we:

De keuze voor het Generaal Pardon was allereerst een principiële keuze. Mensen zaten te lang in procedures waar geen eind aan leek te komen. Positief effect voor de IND is dat door het Generaal Pardon de IND van een hele grote prop aan procedures af is die structureel voor vertraging zorgde. Inderdaad er wordt nu begroot op meer instroom dan de afgelopen jaren. De begrootte instroom van 10500 werd altijd overschreden en is nu op een reëel getal gezet. De instroom is hoger door het categoriaal beschermingsbeleid voor Irak en Somalië dat onder het vorige kabinet (met Verdonk als minister) is ingezet. Categoriaal bescherming betekent dat iedereen uit een bepaald land vanwege de oorlogssituatie automatisch een vergunning krijgt. Vanwege de verbeterende situatie in Irak en het toenemend misbruik van de regeling voor Somalië is de categoriale bescherming afgeschaft voor Irak en Somalië. Vermoedelijk is de instroom vanuit die landen nu weer aan het dalen.

De uitwisseling van hierboven is de samenvatting van de debatten over het asielbeleid van het afgelopen jaar. Ik had nog het geluk dat Verdonk er dit keer niet was. Er gaat een wereld voor haar open nu ze weer stukken leest.

Na het bovenstaande gelooft U het misschien niet, maar Vreemdelingenbeleid is een van mijn favoriete dossiers. Het is lastig en gaat om mensen. Je moet altijd met twee woorden spreken. Je weet dat je met elke maatregel ten goede ook mogelijk misbruik in de hand kunt werken. Makkelijke oplossingen zijn er zelden. Daarmee vergt het dossier veel van je creativiteit en manoeuvreerruimte als politicus. Het is echter wel heel jammer dat sommigen niet verder komen dan het blindstaren op wat cijfers. Daarmee doen ze het onderwerp, maar ook zichzelf, te kort.

Dit is mijn laatste blog voor deze week. Volgende week vult Sander de Rouwe van het CDA deze plaats. Ik wens u veel plezier met hem. Ik sluit af met nog een keer de link naar de dichtwedstrijd: www.christenunie.nl/dichtbij.

Tot ziens!