Cultuur

weblog Vandaag een "dagje in het land". Na deelname aan het Kamerledenpanel bij BNR, met collega’s Jan-Jacob van Dijk (CDA) en Sharon Gesthuizen (SP), een gesprek met een aantal vertegenwoordigers van de culturele sector.

Ons VVD-standpunt over cultuur heeft heel wat losgemaakt, maar roept ook herkenning op, zo merk ik bij hen. Het was geen goede zet van minister Plasterk om een paar maanden geleden trots te melden dat hij de culturele sector had gespaard voor mogelijke bezuinigingen. Een hele sector op voorhand beschermen betekent dat er des te meer discussie komt over de juistheid van zo’n opmerking. Han ten Broeke, mijn voorganger als woordvoerder cultuur, vroeg daarom in een motie om cultuur ook te betrekken bij de “brede heroverweging” (dat zijn de twintig werkgroepen van ambtenaren die mogelijke bezuinigingen onderzoeken). De motie werd aangenomen. Dezelfde minister, Plasterk, meldde vorige week dat hij de motie niet uitvoert. Jammer, een gemiste kans, want in dezelfde brief meldde hij ook “onderwerpen die niet aan de orde komen (‿) zijn niet gevrijwaard van ombuigingen”. Ombuigingen betekenen in Den Haag: bezuinigingen. En dat kun je beter doen als je even hebt nagedacht hoe je dat kunt doen op zo’n manier dat de sector misschien wel sterker wordt.

Dat is de kern van ons VVD-standpunt. Ja, je kunt bezuinigen op cultuur. De subsidieverslaving heeft op veel plekken astronomische vormen aangenomen. Maar zorg er dan tegelijk voor dat het financiële gat gedicht kan worden zoals dat in het omringende buitenland gebeurt: door sponsors, donateurs, particuliere fondsen, verzamelaars en stichtingen. Als je er dan ook nog voor zorgt dat culturele instellingen met minder regeltjes en bureaucratie te maken hebben, is de sector misschien nog wel beter af. En op zo’n manier dat de echte waardering door het publiek beter tot uiting komt.

Dan moet je er niet alleen van uitgaan hoe de sector historisch gegroeid is, maar ook de vraag durven beantwoorden hoeveel instellingen van elke discipline het land eigenlijk nodig heeft.

Vragen die in de “brede heroverweging” goed van een antwoord hadden kunnen worden voorzien. Maar de minister wil het niet - en kiest straks misschien de makkelijkste weg: gewoon bezuinigen zónder bijbehorende visie. Ik hou mijn hart vast.

Gelukkig trekken niet alle instellingen in het land zich er iets van aan, en gaan ze gewoon door met nieuwe ontwikkelingen. Zoals een virtuele tentoonstelling van het mooie (en kwetsbare) werk uit het depot van het Kröller Muller Museum.