Stort Europa België in de chaos?

Begon Nederland net een beetje te wennen aan een mogelijk vertrek van Jan Peter Balkenende naar Brussel, komt zijn Belgische collega Herman Van Rompuy roet in het eten gooien.

‘Rustige vastheid’ is al jaren het motto van de man die tegen wil en dank premier van België is geworden. Zelfs zijn huis in Sint-Genesius-Rode, net buiten Brussel, heet zo. Hij is een wijs man, daar zijn voor- en tegenstanders het wel over eens, die beseft dat politici hun eigen rol niet moeten overschatten.

Volgens Van Rompuy dient een politicus niet beoordeeld te worden op grootse prestaties, maar op het onheil dat hij of zij weet te voorkomen. Daar mogen veel politici en bestuurders even over nadenken.

Het lijkt Van Rompuy allemaal te overkomen. Ruim een jaar geleden was hij op weg naar een rustig einde van zijn carriere, als kamervoorzitter. Maar toen premier Yves Leterme, de grote winnaar van de landelijke verkiezingen in 2007, er weer eens een bende van maakte, moesten de Vlaamse christen-democraten snel op zoek naar een vervanger.

Rust leek geboden en Van Rompuy bracht die ook. Hij heeft in het jaar dat hij tot nu toe premier is, zijn eigen motto goed opgevolgd. Geen grootse prestaties - helemaal geen resultaten zeggen critici, die liever van ‘vadsige rust’ spreken - maar ook geen onheil. En dat is al heel wat in de porseleinkast van de Belgische politiek.

Juist die eigenschap - rust brengen tussen partijen die elkaar niet kunnen uitstaan maar wel samen verder moeten - maakt hem geschikt als president van de Europese Raad. Wie België bijeen kan houden, moet ook in Europa wel slagen.

Maar als de EU-leiders stilstaan bij het onheil dat ze kunnen aanrichten, laten ze Van Rompuy rustig in België zitten. Het land kan immers binnen de kortste keren in bestuurlijke chaos vervallen als een minder stabiele politicus het roer overneemt. Misschien moet Van Rompuy daar zelf ook nog eens over nadenken - want als hij ergens een hekel aan heeft, is het wel chaos.