Ouders kiezen voor ex

Beste Beatrijs, Zeven jaar geleden zijn mijn ex-man en ik gescheiden. Onze kinderen zijn volwassen. Zowel mijn ex als ik hebben een andere partner gevonden, tot volle tevredenheid.

Mijn ouders zijn niet gecharmeerd van mijn huidige partner (een vrouw) en zij is dan ook niet welkom op verjaardagen en feestjes. Dat vind ik pijnlijk, maar het zijn mijn ouders en ik wil het contact behouden. Wie schetst mijn verbazing toen mijn ex en zijn vriendin een half jaar geleden hun opwachting maakten bij mijn moeders verjaardag en door haar werden onthaald als oude vrienden. Enige maanden later op vaders verjaardag van hetzelfde laken een pak. Mijn ouders mogen in hun huis ontvangen wie ze willen, maar toch voel ik me hierdoor gekwetst. Kan ik hiertegen protesteren of moet ik me erbij neerleggen?

Ouders kiezen voor ex

Dit is een absurde situatie die u niet mag laten voortduren. Als uw ouders uw vriendin nog nooit hebben gezien, kunt u overwegen om een kennismaking te forceren door op een zondagmiddag samen onverwachts bij uw ouders aan te bellen voor een kopje thee. Ze moeten van zeer botten huize komen, willen ze ijskoud weigeren om u en uw vriendin binnen te laten als u in levenden lijve voor de deur staat. Er is een gerede kans dat u zonder kleerscheuren een uurtje met hen over koetjes en kalfjes kunt converseren. Wanneer deze ontmoeting eenmaal heeft plaatsgevonden zonder dat iemand in katzwijm is gevallen, is er vervolgens geen reden meer voor uw ouders om niets met uw vriendin van doen te willen.

Als uw ouders uw vriendin in het verleden wél eens hebben gezien, zou het onverwachts-aanbellen-scenario kunnen leiden tot een onverkwikkelijke scène bij de voordeur. Die moet zeker worden vermeden en in dat geval is het beter om zonder uw vriendin een hartig woordje met uw ouders te spreken. U vraagt belet en u vertelt uw ouders onomwonden dat u hun ontkenning van uw partner niet langer kunt verdragen. Hele volksstammen onder wie diverse steunpilaren van de maatschappij houden er gelijkslachtige partners op na. Tal van lesprogramma’s worden op scholen gewijd aan de eer en deugd van de homoseksualiteit. Het homohuwelijk ligt wettelijk verankerd. Het wordt tijd dat uw ouders zich ook eens over hun angst en walging heenzetten. Gaat deze zee uw ouders te hoog en tonen zij zich niet bereid om elementaire beleefdheid in acht te nemen tegenover u en uw partner, dan gaat u simpelweg niet langer bij hen op bezoek. Dat moet uw boodschap zijn.

Dat uw ouders uw ex plus partner wél aan hun borst koesteren, kunt u ook nog met hen bespreken als iets wat u dwarszit, maar eigenlijk is dat een bijkomstigheid. Het gaat om acceptatie van uw partner, en als dat eenmaal is geregeld, is het punt van de ex en zijn nieuwe vrouw niet zo belangrijk meer.

Beste Beatrijs,

Een vriendin van mij heeft een opera-abonnement met haar man. Binnenkort is er een voorstelling waar ze niet heengaan, omdat er een feest is waar ze liever naar toe willen. Mijn vriendin vroeg of ik naar die opera wilde in hun plaats. Nadat ik een maatje had geregeld om mee te gaan, nam ik het aanbod aan, waarop mijn vriendin zei: ’Oké, dan krijg ik tachtig euro van je.’ Ik heb beloofd dat ik het geld over zou maken, maar eigenlijk voel ik me bekocht. Is dit een correcte gang van zaken?

Voor het blok gezet

Natuurlijk moet u niet betalen voor een opera, waar u dienst doet als invalpubliek! Deze voorstelling was niet uw eigen keuze. Als uw vriendin geen gebruik kan maken van de kaartjes die ze heeft aangeschaft, kan ze twee dingen doen: ze weggeven aan iemand die er in haar plaats plezier aan kan beleven, of ze verkopen, bijvoorbeeld via Marktplaats. Maar ze mag ze niet aan u geven en, nadat u ’ja’ gezegd hebt, er ineens geld voor vragen. Vrienden horen elkaar niet als melkkoetje te gebruiken.

U bent overigens in het geheel niet verplicht om met deze sluwe opzet mee te gaan. Geef de kaartjes terug aan uw vriendin en zeg dat dit avondje uit u bij nader inzien toch te duur is. U hoeft u niet schuldig te voelen dat u terugkrabbelt op uw eerdere betaalbelofte. Het is niet uw taak om uw vriendin financieel te compenseren voor een gemiste opera.

Beste Beatrijs,

Van een studievriend die ik (man, dertiger) ondanks mijn pogingen tot contact al in geen vijf jaar meer gesproken heb, kreeg ik onlangs een sms waarin hij mijn adres vroeg, omdat hij over een paar weken gaat trouwen. Ik stuurde hem een kort berichtje terug. Een week later lag de trouwkaart op de deurmat met daarin een uitnodiging om de kerkdienst en aansluitende receptie bij te wonen. Zijn vriendin, en dus aanstaande vrouw, heb ik nog nooit gezien. Word ik nu geacht naar deze beide gelegenheden toe te gaan, of kan ik volstaan met een van de twee? Kan ik ook helemaal wegblijven of slechts een kaartje sturen als blijk van medeleven? Wat wordt er van mij verwacht?

Wel of niet naar de trouwerij?

Het hangt ervan af wat u zelf wil. Als u de vriendschap weer wilt opvatten, dan gaat u naar het huwelijk, hetzij de plechtigheid, hetzij de receptie, hetzij naar de hele mikmak. Als u beledigd bent omdat hij nooit reageerde op uw initiatieven, dan laat u helemaal niets horen (maar waarom stuurde u dan wel uw adres toen hij daarnaar vroeg?) Als u de zaken open wilt houden, dan stuurt u een felicitatiekaartje, al dan niet met cadeau. Maar waarom belt u uw vriend niet gewoon op met de vraag waarom hij nooit reageerde op uw contactpogingen en u nu ineens wel uitnodigt? Een beetje rechtstreekse communicatie in dit soort gevallen kan nooit kwaad. Wie weet hoeveel misverstanden er al pratende uit de weg kunnen worden geruimd.