Als Barendrechter maak ik me wél zorgen

Barendrecht is zeker niet de enige locatie voor de opslag van CO2. Maar wel de goedkoopste –de belangen van Shell gaven de doorslag.

De krant verraste mij zaterdagochtend bij het ontbijt met een betoog van Wouter van Dieren over de ondergrondse opslag van CO2. Als inwoner van Barendrecht zou ik blij moeten zijn met het project, meent hij. Was het maar zo simpel als hij stelt.

Laat ik in willekeurige volgorde de misverstanden langslopen.

Nederland heeft de afgelopen halve eeuw veel ervaring opgedaan met de winning van aardgas. Ook in Barendrecht.

In de gemeente bevinden zich twee gasvelden, die nooit tot ongerustheid hebben geleid. Logisch, want het leeghalen van een aardgasveld is een door en door beproefde technologie.

Wat er nu gaat gebeuren, is het volpompen van het lege veld met een andere stof. Dat is volgens Van Dieren ’verwant’ aan de techniek van de aardgaswinning. Ja, dat zal wel. De tijgers in Blijdorp zijn ook ’verwant’ aan de kat van de buren.

Het gaat bij de ondergrondse opslag van CO2 dus gewoon om iets nieuws en dat zou de bewoners eerlijk moeten worden verteld.

Van Dieren merkt fijntjes op dat de bewoners van Barendrecht ’al decennialang geen probleem hadden met de exploitatie van het gasveld onder een woonwijk’.

Als Amsterdamse directeur kent Van Dieren de plaatselijke situatie duidelijk niet.

Het gasveld dat nu gevuld zal worden, ligt onder de wijk Carnisselande. In Haags jargon is het de Vinex-locatie Midden-IJsselmonde. Toen op deze plaats begonnen werd met de aardgaswinning, groeiden hier spruitjes. In de jaren negentig heeft de gemeente Barendrecht hier in opdracht van de Haagse beleidsmakers een nieuwbouwwijk voor zo’n twintigduizend mensen gebouwd.

Rotterdammers zijn verleid om hier een huis te kopen. Nu ze zich in de schulden hebben gestoken, worden ze door dezelfde Haagse instanties opgezadeld met het CO2-project. Wat gaat dat betekenen voor de waarde van hun huis?

Het tweede Barendrechtse gasveld ligt inderdaad onder al langer bestaande woonwijken. Maar uitgerekend dat veld wordt voorlopig niet gevuld.

Volgens Van Dieren heeft allerlei onderzoek aangetoond dat ik me als inwoner van Barendrecht geen zorgen hoef te maken.

„De veiligheid staat onomstotelijk vast”, verzekert hij. Als lid van de Club van Rome heeft hij wellicht recht van spreken, maar sta me toe zijn woorden toch in twijfel te trekken.

Eén van de instanties die de veiligheid van het project moeten garanderen, is de milieudienst DCMR. Deze dienst maakt tegelijkertijd deel uit van Rotterdam Climate Initiative, een grote voorvechter van de ondergrondse opslag van CO2. Ook in de Barendrechtse bodem. Ze mogen dus hun eigen project beoordelen.

Hoezo staat de veiligheid ’onomstotelijk’ vast?

Het kostte de gemeente Barendrecht het afgelopen jaar moeite om deskundigen te vinden die kritisch willen kijken naar het CO2-plan van Shell. De meeste deskundigen bleken banden te hebben met het olieconcern.

Hoe onafhankelijk zijn hun rapporten?

Ik weet dat gemeenteraad en college van Barendrecht een lange lijst met voorwaarden hebben opgesteld. Als daaraan is voldaan, vinden zij het project veilig. Tot nu toe kan het project niet aan die eisen voldoen.

Tja, ook Van Dieren beweert dat er nu eenmaal geen alternatief is voor de locatie in Barendrecht. Dat is voor iemand met zijn deskundigheid wel een heel goedkoop argument. Er zijn andere locaties, zo blijkt uit de onderzoeken die deze zomer zijn verricht. De locatie in Barendrecht is zo aantrekkelijk omdat het de goedkoopste optie is.

Ik ben het met Van Dieren eens dat er iets moet gebeuren om een milieuramp af te wenden. Maar omdat het hier om een experiment met nieuwe techniek gaat, moet worden gekozen voor een locatie buiten bevolkingsconcentraties.

Wie toch vasthoudt aan de opslag onder Barendrecht, zwicht voor het financiële belang van Shell. Eerder deden CDA, PvdA en D66 dat al in de Tweede Kamer. Nu neemt ook Wouter van Dieren plaats in dat rijtje.

Daar word ik als inwoner van Barendrecht niet blij van.