Hoog tijd dat overheid duurzaamheid afdwingt

Albert Heijn wil dat er een wet duurzame producten komt, Trouw besteedde daar onlangs ruim aandacht aan onder de kop ’Rijk moet biovoeding afdwingen’. Andere media vonden het slechts een terzijde berichtje waard. Ligt hier een taak voor de overheid? Volgens mij wel.

Misschien wordt er nog wat gek tegen aan gekeken, dat juist een reus uit het bedrijfsleven wetgeving aangaande duurzaamheid wil. Maar het lukt kennelijk ook de supermarkten samen niet om het marktaandeel van duurzame producten te vergroten. Al jarenlang blijkt dat de markt bij lange na niet goed werkt om richting een duurzamer samenleving te gaan. Het mechanisme heeft zelfs bijgedragen aan het tegenovergestelde. Menig mens zal toch eerst naar de prijs en de kwaliteit kijken en erna misschien naar de duurzaamheid van een product.

Het is aan de overheid om voor een duurzame economie te zorgen. Net zo goed als ze waakt over gezonde voeding, over sociale arbeidsomstandigheden, over degelijk onderwijs, een oudedagsvoorziening, zo kan de overheid duurzaamheid niet aan de markt overlaten. Er is in anderhalve eeuw ingegrepen in de sfeer rond arbeid, zo moet dat ook gebeuren voor natuur en milieu.

Daar hoort uiteraard ook bij dat producten eerlijk geproduceerd zijn. Het is prima de burger voor te houden dat die milieubewust moet zijn, maar we hebben meer te doen dan ons zelf druk te maken of voedsel wel veilig is en arbeidsomstandigheden goed. Dat is terecht een zaak van de overheid.

Het is eveneens een goed streven van AH nu één keurmerk te hanteren. Als de overheid van dit streven werk en wet zou maken, dan zou het evenwel goed zijn, niet alles op te leggen, maar het bedrijfsleven vooral zelf met de invulling van duurzaamheid te laten komen. De overheid zet dan de kaders neer en ziet toe op naleving.

Vervolgens zou het voor iedereen helder zijn als in de prijs de kosten van duurzaamheid worden doorberekend. Tegenstanders mogen roepen dat het leven dan een stuk duurder wordt, maar het gaat hier om reële kosten, die al heel lang niet betaald worden. Op den duur moeten de komende generaties dat betalen, als er tegen die tijd überhaupt nog iets betaald kan worden.