Beste Beatrijs, Mijn verloofde en ik gaan over een paar maanden trouwen. Wij zijn allebei al heel lang vegetariër. Ik vind het niet meer dan logisch om een vegetarisch bruiloftsmaal te serveren.
Bovendien lijkt het een goed moment om te laten zien dat een vegetarische maaltijd heel lekker en feestelijk kan zijn. Mijn moeder, wel vleeseter, vindt dat ongastvrij. Volgens haar horen vlees- en visopties er standaard bij, ongeacht de overtuigingen van het bruidspaar. Wij betalen zelf het diner en mij lijkt dat mijn moeder hier geen stem in heeft. Mijn vriend heeft bij wijze van compromis voorgesteld om toch vlees als optie aan te bieden met daarbij een aantekening dat de voorkeur van het bruidspaar om idealistische redenen uitgaat naar de vegetarische optie. Hoe denkt u hierover?
Vegetarische bruiloft
Beste vegetarische bruiloft,
De beste oplossing is om een vegetarische maaltijd te serveren zonder opties voor vlees of vis. Uw moeder heeft ongelijk dat dit ongastvrij zou zijn tegenover de genodigden. Er zijn heerlijke vegetarische feestmaaltijden te bereiden die ook doorgewinterde carnivoren kunnen waarderen en waarbij niemand zich tekortgedaan hoeft te voelen. Het voorstel van uw aanstaande is een laf vlees noch vis compromis. Hij wil vlees aanbieden met een voorbehoud erbij, namelijk dat u als bruidspaar liever wilt dat gasten dit niet kiezen. Wat hij met de ene hand aanbiedt, pakt hij met de andere hand weer af. Dat kan niet. Het is niet de functie van een bruiloftsmaal om gasten in verleiding of in gewetensnood te brengen en het is ook niet de bedoeling dat gasten naar elkaars bordje loeren en elkaar vervolgens ideologisch de maat gaan nemen. Daar is eten niet belangrijk genoeg voor. U betaalt het diner, dus u laat iets op tafel zetten wat past bij uw levensbeschouwing. Of het voedsel vegetarisch, halal of koosjer is doet niet ter zake in het licht van de feestelijkheden van die dag.
Beste Beatrijs,
De ongeschreven regel is dat een vegetariër voorrang heeft boven een vleeseter. Waarom is dat eigenlijk zo? Eens ben ik (vleeseter) met een groep van twaalf mensen uit een restaurant weggegaan naar een ander restaurant omdat één vegetariër de kaart niet accepteerde: er stonden maar twee vegetarische gerechten op en die kende ze al. Waar ligt de grens? Als ik ergens op bezoek ga, eet ik met dankbaarheid wat de pot dan ook schaft. Als een vegetariër bij mij op bezoek komt, houd ik daar rekening mee. Is de vegetariër een moreel superieur wezen, voor wie de vleeseter beschaamd moet buigen?
Groen licht voor vegetariërs
Beste groen licht voor vegetariërs,
Vooralsnog geldt vegetarisme als een lifestyle die niet moreel superieur is aan omnivoor zijn. Maar vegetarisme wint wel geleidelijk aan morele superioriteit vanwege het dierenleed in de bio-industrie en omdat het fokken van slachtvee een groot beslag legt op het milieu. Paul McCartney en andere dieren-/ milieu-/ klimaatpleitbezorgers doen dan ook reuze hun best om vleesloze dagen te stimuleren. Ideële bekommernis is trouwens niet het punt waarom vegetariërs voorrang krijgen. Omnivoren houden rekening met vegetariërs in hun midden (en andersom niet), omdat vegetarisme de minimumvariant is van eten. Met een gebalanceerde, smakelijk bereide vegetarische maaltijd kan nooit iets mis zijn. Die is voor iedereen te verteren. Vlees daarentegen is een luxe, waarvoor mensen gedurende het grootste deel van de geschiedenis veel moeite moesten doen en waar men ook heel goed buiten kan. Iets wat luxe is mag je nooit een ander opdringen. Of het nu vlees, vis, suiker, zout, alcohol, of andere genotsmiddelen betreft, mensen kunnen allerlei redenen hebben om deze substanties te weigeren. Of iemand iets weigert vanuit ideologische of vanuit gezondheidsoverwegingen doet niet ter zake. Je gaat een diabeet geen moorkop aanbieden en een vegetariër geen kotelet. Bij gastvrijheid gaat het erom dat iedereen kan meedelen in het geserveerde voedsel. Vleeseters worden niet buitengesloten bij een smakelijke vegetarische maaltijd, maar vegetariërs worden wel buitengesloten bij een maaltijd die in het teken van vlees staat. Overigens ben ik van mening dat de vegetariër die elf mensen laat verkassen naar een ander restaurant omdat de aanwezige vegetarische keuzes haar niet aanstaan, een egocentrische zeurpiet is.
Beste Beatrijs,
Mijn ouders zijn al redelijk op leeftijd en hebben het goed samen. Dat is fijn. Wat mij de laatste tijd opvalt, is dat ze niet meer zo goed voor zichzelf zorgen. Ze dragen vaak dezelfde ouwe kleren die in mijn ogen slonzig, te groot en flets zijn. Soms ook vlekken in blouse of broek. In hoeverre kan ik hier iets van zeggen, zonder dat ik hen beledig? Mijn moeder is nooit modebewust geweest, maar kleding moet wel schoon zijn en passen, vind ik.
Slonzige ouders
Beste slonzige ouders,
Waarschijnlijk krijgen uw ouders vanwege hun klimmende leeftijd meer moeite met het huishouden als zodanig. Zijn er meer dingen behalve hun kleding die u opvallen? Te veel stof in huis? Verleppende restjes in de ijskast? Een smerig fornuis? Rondslingerende stapels troep? Als dat het geval is, kunnen ze misschien een hulp in de huishouding gebruiken, iemand die schoonmaakt en opruimt. Bespreek dit met uw ouders met de slonzige kleding als aanleiding. In een normale, prettige ouder-kindrelatie kunt u een punt als onverzorgde kleding best aan de orde stellen. Zolang u het op een vriendelijke, niet-beschuldigende manier brengt. Vraag hen of ze problemen met het huishouden hebben, geef uw mening over hun kleding en probeer in overleg oplossingen te vinden. U kunt wellicht helpen met het zoeken van een huishoudelijke hulp. Bied aan om samen met uw moeder door de klerenkast te gaan en alles weg te gooien waar ze zich niet meer in kunnen vertonen. Maak een afspraak om gezellig met haar te gaan winkelen om wat nieuwe kleren voor haar en voor uw vader te kopen.
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.