Hoe christelijk is het om zich achter de PVV van Geert Wilders te scharen?

Zoals de islam een licht ontvlambare, djihadistische kant kent (denk aan Al-Kaida, of de Taliban), heeft ook het christendom een onverdraagzame, militante zijde.

Maar daarvoor lijken we ver terug te moeten gaan. Naar de Kruistochten, of naar de vele, nietsontziende godsdienstoorlogen die Europa in de late Middeleeuwen en de Renaissance aan de rand van de afgrond brachten. Sindsdien, stellen we ons gerust, is het christendom ’door de Verlichting gegaan’, wat gekalmeerd en valt deze godsdienst uitstekend combineren met de moderne samenleving. En, zijn we geneigd er aan toe te voegen, de islam is helaas nog niet zover.

Een lelijke vergissing. Zo lees ik in de Verdieping van donderdag dat veel christenen sympathiseren met de PVV en dus graag bereid zijn om de strijd aan te binden met de islam. Zoals het Bunschotense gemeenteraadslid Peter Frans Koops de christelijke strijdlust onder woorden brengt: „Een christen kan niet anders dan PVV stemmen, want alleen Geert Wilders lijkt nog werk te maken van artikel 36 uit de Nederlandse Geloofsbelijdenis van 1536, dat de overheid opdraagt ’te weren en uit te roeien alle afgoderij en valse godsdienst, om het rijk van den antichrist ten gronde te werpen’. Allah is een instrument van Satan”.

Koops is de enige niet. Op Urk haalde de PVV afgelopen juni bij de Europese verkiezingen uit het niets 12 procent van de stemmen. Ook in andere gemeenten van de ’bible belt’ werd veel PVV gestemd. Weekblad Elsevier becijferde zelfs dat twintig procent van de christenen op deze partij had gestemd. Daarmee mag zij zich de tweede christelijke partij van Nederland noemen, zoals de kop in Trouw boven dit onthullende artikel luidde.

„De islam is van de duivel”, schreef een PKN-dominee uit Leeuwarden vorig jaar in Trouw. En bijna tweederde van de dominees vindt dat de Nederlandse moslims doorgaans onvoldoende afstand nemen van bedreigingen en gewelddadige uitingen tegen andersdenkenden, bleek in 2006 uit een enquête van HP/De Tijd onder tweeduizend predikanten van de PKN. Daarmee is allerminst gezegd dat ze net als prof. dr. W. J. op ’t Hof, hersteld-hervormd predikant op Urk, ook daadwerkelijk de strijd willen aanbinden tegen moslims. Die schreef in het Reformatorisch Dagblad: „Immigranten die zich aan het Woord van God willen houden zijn welkom in Nederland, andere niet. We zijn dan af van de als paddestoelen opschietende afgodstempels en het integratieprobleem”.

Voor strijdbare calvinisten was de paus te Rome ooit de antichrist. Liever Turks dan paaps, zo rechtvaardigden zij de Opstand tegen het Roomsche Rijk. Inmiddels heet de islam de antichrist en zijn diezelfde calvinisten ’liever paaps dan Turks’ en blijf ik met de vraag zitten: hoe christelijk is het om zich achter de PVV van Wilders te scharen?