’Hierover ga ik een boek schrijven en een film maken’

De DSB’ers weten precies hoe het zit. Hun bank is doelbewust om zeep geholpen door Wouter Bos en consorten. „We zijn kapot gemaakt.”

Aan de poort van de DSB-bank geen onvertogen woord over Dirk Scheringa. „Het is zo sneu voor hem. Hij heeft dit bedrijf in 32 jaar opgebouwd en nu is hij alles kwijt”, zegt Renate van Faassen uit Zwaag, tot voor kort werkzaam op de afdeling Betalen en sparen van de DSB-bank.

Van Faassen (25) heeft net de bijeenkomst verlaten waarop Scheringa zijn personeel voor het laatst heeft toegesproken. Een uurtje eerder heeft de rechtbank de bank immers failliet verklaard en op zeshonderd man na – die zullen de lopende zaken afhandelen – wordt iedereen ontslagen.

Het was een emotionele bijeenkomst, vol tranen, maar ook met applaus. Voor Dirk natuurlijk. „We hebben allemaal hartstikke veel respect voor hem”, zegt Van Faassen.

Collega’s die daarna het DSB-terrein verlaten, zeggen het haar stuk voor stuk na. Ja, natuurlijk, ook zij hoorden over gezinnen die in grote financiële problemen kwamen door de producten van Dirk. Maar andere banken boden toch ook foute polissen aan?

Van wanbeleid wil geen DSB’er weten. Want in Wognum bestaat de diepe overtuiging dat de bank doelbewust om zeep is geholpen. Niet voor niets meldt een tekst op de pui: „Wouter bedankt!”

Dus als een uurtje later Dirk Scheringa het journaille toespreekt, komt het nauwelijks als een verrassing. „We zijn niet failliet gegaan, we zijn kapot gemaakt”, zegt de gevallen topman. „Daarover ga ik een boek schrijven en ook een film maken. Want het is ongelooflijk wat er is gebeurd.”

De bank en haar medewerkers figureerden de laatste weken in een horrorscenario, typeert Scheringa. Hoofdrollen waren daarbij weggelegd voor Wouter Bos, minister van financiën, en toezichthouder De Nederlandsche Bank (DNB). Zij waren als een heuse graaf Dracula en het monster van Frankenstein, aldus Scheringa’s versie van de ondergang, vervuld van slechts één wens: DSB te gronde richten. „We vinden dat er een parlementaire enquête moet komen”, zegt Scheringa.

Want DSB valt weinig te verwijten, meent hij. Goed, er zijn jarenlang verkeerde producten verkocht. „Maar die verkoop is gestaakt, we hebben onze excuses gemaakt en wilden ook een regeling treffen met gedupeerden.”

Maar DNB gunde DSB Bank vervolgens geen eerlijke kans, meent hij. De regeling met gedupeerden werd geblokkeerd, er is volkomen ten onrechte liefst achthonderd miljoen euro afgehaald van de lopende kredietfaciliteit en de kosten van de regeling voor gedupeerden schatte de DNB veel te hoog. „Onbegrijpelijk.”

Zo ook minster Bos van financiën. Want waar was hij toen de bank afgelopen weekeinde honderd miljoen euro nodig had om reddingsplan B tot een succes te maken? „Nu is de economische schade 1,5 miljard euro”, zegt Scheringa bitter. „Onbegrijpelijk dat dat in dit land mogelijk is.”

De vrees van Bos dat bij redding alsnog veel spaarders de bank de rug zouden toekeren, vindt de DSB-grondlegger onzin. Zo is zijn bank afgelopen weekeinde juist bedolven onder enthousiaste spaarders die hun tegoeden wel wilden omzetten in aandelen. „Er was zelfs iemand die 37 miljoen wilde investeren.”

Toen Scheringa zondagmiddag dat heugelijke nieuws om kwart over een telefonisch meldde aan Wouter Bos, duurde het nog tot vier uur voordat er twee ambtenaren in Wognum op de stoep stonden. Veel te laat om het reddingsplan goed te bestuderen, meent Scheringa, want om 18.00 uur moest aan de rechtbank uitsluitsel worden gegeven.

En ook de bewindvoerders speelden een dubieuze rol, suggereert hij. De Amerikaanse opkoper Lone Star was volgens hem zaterdagmiddag om twee uur ’enthousiast’ over een overname van DSB Bank. „Maar een kwartier later, na een telefoongesprek met de bewindvoerders, gingen de koffertjes dicht en vertrokken zij.”

Wat er was gebeurd? Scheringa weet het niet. Maar hij heeft daar natuurlijk wel zijn gedachten over. „Dat zullen we later deze week bekendmaken.”