Een mediavrije dag in Den Haag

weblog Het afgelopen etmaal heerste er een hardnekkige storing bij Vodafone, de telecomleverancier van de Tweede Kamer. Ik was niet, of nauwelijks bereikbaar op mijn mobiele telefoon. Dat gaf een opmerkelijke rust.

Meestal heb je wel wat telefoontjes op een dag van journalisten bijvoorbeeld. De afgelopen 24 uur dus niet.

Ik vraag me wel eens af hoe het zou gaan in Den Haag als er een dag lang geen pers zou zijn. Alle snoeren van alle camera’s zijn even doorgeknipt, alle vullingen leeg. We zouden een mediavrije dag hebben. Een dag lang geen camera’s, geen schrijvende pers en geen microfoons. Hoe zou dat zijn?

Het wekelijkse vragenuur zou misschien wel gaan om onderwerpen die niet het nieuws hebben gehaald, maar die wel bij burgers leven. We zouden geen kranten hebben om naar te verwijzen immers. Dus even niet die wekelijkse krantentafel, maar een uitwisseling tussen bewindspersonen en parlementariërs bijvoorbeeld over de problemen die ze in hun gesprekken met burgers zijn tegengekomen. Het zal overigens wel heel stil worden zonder de gezellige drukte van journalisten vóór het vragenuur.

Ik vraag me ook af of er nog zoveel spoeddebatten zouden worden aangevraagd. Er is toch niemand om je in de plenaire zaal op te nemen. Zonder pers is media-aandacht ook niet meer bepalend voor de belangrijkheid van een debat. Kleine, of ingewikkelde debatten krijgen misschien wel weer de aandacht die ze verdienen. Nuance wordt ook weer interessant omdat je je niet beperkt voelt door ruimte in kranten of nieuwsrubrieken voor radio en tv.

Een debat zou ook weer verrassend zijn. Een onderwerp is niet al volledig uitgekauwd in de dagen vóór het debat omdat iedereen in de krant zijn mening al heeft gegeven. Daar kunnen nog aardige dingen uitkomen: als fracties en bewindspersonen pas in de zaal van elkaar horen welke stellingen ze betrekken.

En om nog maar iets te noemen: op de mediavrije dag zou je ongestoord naar paleis Noordeinde kunnen wandelen voor een ontvangst door de Koningin. Je zou ook rustig wandelend terug kunnen komen zonder opgevangen te worden door draaiende camera’s en je zou ook niet in de verleiding worden gebracht om toch maar iets te zeggen over de vertrouwelijke gesprekken met de Koningin.

Media en politiek hebben alles met elkaar te maken. Verslaglegging en duiding zijn cruciaal. Tegelijkertijd kun je elkaar ook te veel tot dienst zijn. Het kan geen kwaad om daar eens over na te denken. Misschien moeten wij de media dan ook een politicivrije dag aanbieden.