Gebrek aan heimwee in de Kamer

weblog Het regende in de zaal. De Kamerleden deden alsof dat gewoon was, maar intussen keken ze naar mij. Ze gaven mij de schuld. Ja dat is makkelijk zeg!

Dat was droom 1, geen chocola van te maken. Daarna droomde ik dat ik in een jury zat en vier mensen moest veroordelen of vrijspreken. Een stuk duidelijker. Ik zat vorige week namelijk bij het toneelstuk De Grote Verkiezingsshow van het Zuidelijk Toneel. Onderwerp: vier mensen die hun democratische burgerplicht hadden verzaakt. De zaal was de jury. Stel je voor, dacht ik, dat ik een uitspraak moet doen. Eh‿ als de microfoon langs komt, zeg ik dat ik in slaap was gevallen. Briljant he? Die droom was mijn straf dus.

Vandaag zijn de algemene politieke beschouwingen begonnen. De Kamer geeft de regering wel of niet toestemming om het voorgestelde beleid uit te voeren. Ik heb het als voorzitter druk. De fractievoorzitters dringen bij de interruptiemicrofoons. Alle Kamerleden in de bankjes.

Dat het kabinet in grote lijnen steun krijgt van de coalitiepartijen ligt voor de hand. Maar boeiend is of de oppositie gezamenlijk optrekt. Ik ben benieuwd of de oppositie met goede alternatieven komt en daarmee het kabinet het vuur aan de schenen legt.

Ik denk dat het debat anders zou lopen als de partijleiders van de coalitiepartijen in de Kamer zouden zitten in plaats van in het kabinet. In de acht jaar dat Bolkestein fractievoorzitter van de VVD was, werd de Kamer door het kabinet niet gezien als een hobbel die even genomen moest worden. Kok werd door Frits echt op zijn hielen gezeten.

Waarom is er in de Kamer zo weinig heimwee naar die tijd?

Volgend voorjaar ga ik meedoen aan een simulatie van Jouke Turpijn, Universiteit van Amsterdam. Eén fictief, maar wel realistisch onderwerp wordt tweemaal behandeld, een keer met de partijleiders in het kabinet en een keer met de kopstukken van de coalitiepartijen als Kamerlid. Het zal mij benieuwen wat daar uit komt.