Het is wijs dat de rechter Laura Dekker nog even aan de ketting houdt

De 17-jarige Britse zeezeiler Mike Perham is sinds deze week de jongste die ooit in zijn eentje om de wereld zeilde. De Nederlandse Laura Dekker kan hem over twee jaar nog steeds van die titel beroven, nu de Utrechtse rechtbank gisteren de mogelijkheid heeft opengelaten dat dit bijna 14-jarige meisje alsnog vertrekt voor een solotocht. Als uit onderzoek van een psycholoog blijkt dat die twee jaar durende reis geen ernstige bedreiging is voor haar ontwikkeling en ze op havo-niveau blijft leren, dan kan ze uitvaren.

Voor Laura levert deze uitspraak in elk geval twee maanden vertraging op. Maar gelet op het bijzondere en riskante karakter van de zeereis op zo’n jeugdige leeftijd, is het niet meer dan logisch dat er tijd wordt genomen voor een deskundig oordeel of zij hier psychisch tegen bestand is. De overtuiging van haar vader dat de tocht verantwoord is, vindt de rechtbank terecht onvoldoende bewijs.

Die vader is volgens de kinderrechter geen slechte vader. Dat oordeel staat haaks op de mening, ook van pedagogen, dat de ouders hun dochter van dit gevaarlijke plan moeten afhouden. Opvoeden is immers grenzen stellen en nee zeggen tegen wensen van kinderen die de consequenties niet overzien.

Hoe waar dit ook is, in juridisch opzicht valt de vader dus niets te verwijten. Hij is betrokken bij zijn dochter, hij heeft geprobeerd zijn kind van het plan af te houden en hij helpt haar de reis tot een succes te maken. Hij kan daarom de ouderlijk macht houden.

De kinderrechter trekt met dit vonnis een genuanceerde, maar heldere lijn in de relatie tussen overheid en ouders. Een ouder die de ambities van zijn kind zo goed mogelijk probeert te begeleiden, hoeft het ’onterende’ middel van ontzetting uit de ouderlijke macht gelukkig niet te vrezen. Maar zijn de jeugdige ambities potentieel gevaarlijk voor het kind, dan heeft de overheid het recht om aanvullende eisen te stellen ter bescherming van het kind.

De vader van Laura heeft zich mogelijk onvoldoende gerealiseerd dat hij de beslissing om zijn kind alleen de wereld om te laten zeilen, niet in zijn eentje kan nemen. Het is nu te hopen dat het onderzoek naar Laura in alle rust kan plaatsvinden. Gezien de wereldwijde aandacht voor deze kwestie, valt te vrezen dat de internationale mediastorm nog wel even aanhoudt. Ook dat vergt erg veel van de mentale vermogens van deze uitzonderlijke, maar nog zo jonge zeezeilster.