Eindelijk rust voor Badu Bonsu én zijn volk

Het hoofd van Ahanta-koning Badu Bonsu II gaat terug naar Ghana. Tenminste, als de leiders van deze etnische groep het eens kunnen worden. Tijdens de overdrachtsceremonie, van het hoofd van Ahanta-koning Badu Bonsu II uit 1838, op het ministerie van buitenlandse zaken liepen de emoties gisteren onverwacht hoog op.

Het hoofd werd meegebracht door de Nederlanders die de koning in 1838 hadden onthoofd. Het stond al die tijd op sterk water in een depot van de Universiteit Leiden.

Gisteren, onder het oog van massaal toegestroomde pers en een afvaardiging van Nederlandse en Ghanese Ahanta-leiders, werden de overdrachtsdocumenten ondertekend.

„Dit is erg belangrijk”, zegt de Ghanese Veronica van der Kamp. „Een persoon zonder hoofd is niet compleet in het hiernamaals.”

De middag begon met verzoenende woorden van minister Verhagen van buitenlandse zaken en Ahanta-leider Etsin Kofi II. Plaatsvervangend Ghanees ambassadeur Odai Amin vertelt hoe ’het abstracte echt werd’ en ’de geschiedenis tot leven kwam’ toen hij het hoofd van de overleden koning zag.

Na de speeches volgt een Ghanese ceremonie. Er wordt gezongen en de Ghanezen gebruiken jenever, die ze deels op de grond gooien en deels opdrinken. Het ziet er gemoedelijk uit, maar de situatie blijkt voor sommigen algauw te emotioneel, de geschiedenis nog verre van een afgerond.

Een enkeling zondert zich af. Zo ook Joseph Jones Amoah, de achterachterkleinzoon van de overleden Ahanta-koning. „Waarom moesten jullie zijn hoofd meenemen?”, vraagt Joseph boos. „Ik ben intens verdrietig hem hier zo te zien.”

Anderen zijn boos, omdat ze vinden dat de Nederlandse regering veel te goed wegkomt met een gestolen koningshoofd, weer anderen zeggen er enkel te zijn om te kijken en dat ze niet van plan zijn het hoofd mee terug naar Ghana te nemen.

Geschrokken van de ophef snelt een aantal Ahanta-leiders toe om de boel te sussen. Vlug worden de aanwezigen naar een aparte kamer gevoerd voor een ceremonie bij het hoofd van de koning. De pers is daar niet welkom.

„Maakt u zich geen zorgen, het hoofd gaat naar Ghana”, verzekert een woordvoerder van het ministerie de verbluft achtergebleven journalisten.