Kamikaze-Wilders

opinie Alvast mijn verontschuldigingen voor deze hardnekkigheid, maar het verschijnsel behoeft bijna om de paar dagen een vervolganalyse.

Zelden heeft een onbetwiste overwinnaar na zijn verkiezingswinst zo snel en zo opzichtig een deel van zijn kapitaal aan steun en sympathie verspeeld. Wat dat betreft is PVV-leider Geert Wilders nog gedrevener dan de zelfdestructieve LPF in het voorjaar van 2002.

Al op de avond van de Europese verkiezingen, aan de debattafel van de NOS, liet Wilders zijn onaangename profiel en bruuskerende autoritarisme ruimschoots prevaleren. Bij het jongste interview op de Deense televisie werd de schade nog groter. De man die de premierschap in het vizier zegt te hebben, liet zich kennen als een maffe rekenaar (tientallen miljoenen criminele moslims uit Europa op de boot en vliegtuig zetten) aan wie je je portemonnee en boodschappenlijstje niet zou toevertrouwen.

Erger: hij joeg niet alleen moslims in Rotterdam (volgens burgemeester Aboutaleb) de schrik om het hart, maar ook een deel van zijn eigen supporters door zichzelf als opper-deporteur te definiëren. De laatste keer dat er in Europa massaal mensen uit hun huizen werden verjaagd en over de grens gezet, was in 1999 en het betreft de deportatie van bijna 2 miljoen moslim-Kosovaren door Slobodan Milosevic.

De grimmigheid en verbetenheid waarmee Wilders zijn gedachten bij de Denen ontvouwde, hebben een flink aantal van zijn sympathisanten geschokt. Ook bij vooraanstaande conservatieven zit de schrik er goed in. Op de Elsevier-site vindt commentator Syp Wynia dat Wilders ’te ver gaat’, gedachtenpolitie wil introduceren en daarbij als ’slordige’ redenaar en rekenaar niet echt ’geloofwaardig’ is. Een nog grotere supporter van Wilders, columnist Joshua Livestro, vindt zijn ex-idool nu ’knet-ter-gek’ en slaat zelf aan het demoniseren: ’Misschien ontpopt hij zich immers binnenkort wel tot een volbloedfascist.’

Is Gekke Geert inderdaad krankjorum, ontoerekeningsvatbaar (de Volkskrant) of is zijn electorale succes hem naar het hoofd gestegen (Trouw-commentaar). Dat zijn verkiezingswinst hem het contact met werkelijkheid, humaniteit en fatsoen versneld heeft doen verliezen is duidelijk. Andere redenen kunnen ook in de persoonlijke sfeer worden gezocht: als je ruimte en vrijheden drastisch worden beperkt word je gauw paranoïde. Maar ook zijn omgeving is schuldig. Er is klaarblijkelijk niemand binnen zijn fractie die het aandurft de baas tegen te spreken of te corrigeren. Een hof van ja-knikkers kan een politicus funest worden.

Volgens mij is Wilders op zijn hoogtepunt en tal van verse PVV-stemmers zullen hem spoedig verlaten. Sinds de Kamerverkiezingen tot begin dit jaar schommelde zijn virtuele kapitaal aan zetels rond de 15. Dit aantal verdubbelde begin dit jaar na aanleiding van zijn vervolging wegens haatzaaien.

Vele nieuwe sympathisanten zeggen op internetfora dat ze een signaal aan andere partijen wilden geven maar zich niet met hart aan ziel aan Wilders willen overgeven. Ze zullen nu zich twee keer bedenken alvorens weer op een opper-deporteur te stemmen. Nog twee jaar (vóór de Kamerverkiezingen) vol krankjorume uitspraken en grimmige tv-optredens en Wilders zal naar de marge terugwaggelen. Dan maar hopen dat na Kamikaze-Wilders een waardig debat over identiteit, immigratie en integratie mogelijk blijft.