Vooral niet kijken naar de saaie feiten

Interessante lectuur: deze week verscheen het Jaarverslag 2008 van het Meldpunt Discriminatie Internet (MDI). Ruim tien jaar al speuren de medewerkers op het wereldwijde web – althans het Nederlandstalige deel daarvan – naar discriminerende uitlatingen, en probeert die te verwijderen.

Dit doen ze vrijwel uitsluitend na een melding, en met de zegen van de ministeries van justitie en integratie. Die houden het meldpunt met subsidies in leven.

Nu lijkt zo’n bureautje op het eerste gezicht niet onzinnig. Elke blog- en nieuwssitebezoeker weet dat in het virtuele universum sentimenten rondwaren die je in real life hooguit aan de stamtafel tegenkomt. Dat er een instantie bestaat waar je je gram kunt halen – het zal vast ergens goed voor zijn. De vraag is alleen: voor wie?

Het MDI, eerlijk is eerlijk, vat zijn taak hoog op. Het zorgde er bijvoorbeeld voor dat cartoonist Gregorius Nekschot in mei vorig jaar van zijn bed werd gelicht. Een bekeerde moslim vond diens tekeningen op internet zo beledigend dat hij zich bij het meldpunt had vervoegd. Het MDI, schrijft het jaarverslag, leek het ’verstandig’ om aangifte te doen, omdat „niet met zekerheid te zeggen was” hoe strafbaar de cartoons waren. ’Helaas’, klaagt het MDI nu, werden die nobele bedoelingen niet door iedereen doorgrond.

Dat is, zacht gezegd, minder onbegrijpelijk dan ze bij het meldpunt denken. Maar ja. De club blijkt sowieso een nogal vertroebelde blik op de werkelijkheid te hebben.

Zo deed het MDI maandag een persbericht uitgaan met de onheilspellende boodschap dat in 2008 ’meer dan de helft’ van de gemelde ’strafbare uitingen’ op internet gericht was tegen ’moslims, Marokkanen en Turken’. Diverse persbureaus namen het bericht klakkeloos over: ’Discriminatie op internet vooral tegen moslims’.

Maar wie het jaarverslag zelf navlooit, krijgt een veel opbeurender beeld. Vorig jaar ging het aantal strafbare uitingen over de gehele linie naar beneden: van 1078 naar 899. Die jegens Marokkanen en Turken zijn enigszins toegenomen, die tegen de islamitische medemens in het algemeen gedaald. „Dit is opvallend”, noteert het meldpunt bijna teleurgesteld, „nu 2008 een woelig jaar was. Geert Wilders bracht de film Fitna uit die tot veel discussie over de islam en moslims leidde.”

Opvallend? De uitkomst strookt prachtig met bevindingen zoals die van het Sociaal en Cultureel Planbureau. Onlangs publiceerde dat een nieuwe aflevering van zijn Continu Onderzoek Burgerperspectieven. Ook daaruit bleek dat het vooralsnog reuze meevalt met de alom voorspelde clash tussen allochtoon en autochtoon.

Maar het meldpunt laat zich liever niet afleiden door de saaie feiten. De PVV van Geert Wilders, schrijft het onverstoorbaar, „vormt een belangrijke oorzaak van de verscherpte tegenstellingen in het maatschappelijk debat rondom moslims.”

Op genoemde boodschap van het MDI valt trouwens ook anderszins wel wat af te dingen. Feitelijk klopt het dat ’haat’ tegen moslims, Turken en Marokkanen met in totaal 524 gevallen de discriminatielijst aanvoert. En dat bijvoorbeeld antisemitisme met 213 ’strafbare uitingen’ de tweede plaats inneemt.

Intussen verzuimt het MDI daarbij te vermelden dat Nederland naar schatting 900.000 moslims, en slechts 40.000 Joden telt. Dat zet de absolute cijfers van het MDI op z’n minst in ander perspectief. Verhoudingsgewijs is het aantal strafbare anti-islamitische uitingen laag, en het aantal strafbare antisemitische oprispingen absurd hoog.

Inderdaad, zo’n Meldpunt Discriminatie Internet zal vast ergens goed voor zijn. De vraag blijft alleen: voor wie?