Wantrouwen en een vijandige sfeer bij de moslimomroepen kosten tonnen aan publiek geld, zonder dat er één programma van is gemaakt.
Frank Sahied Nanhekhan en Yassin Elforkani zijn al het geruzie binnen het bestuur van de Stichting Verzorging Islamitische Zendtijd (SVIZ) zat. De SVIZ werd opgericht om de twee ruziënde moslimomroepen Nederlandse Moslim Omroep (NMO) en de Nederlandse Islamitische Omroep (NIO) nader tot elkaar te brengen, maar is inmiddels zelf ten prooi gevallen aan ruzie. Vier van de negen bestuursleden van de SVIZ, onder wie Nanhekhan en Elforkani, hebben inmiddels het vertrouwen in voorzitter Mohamed Sini opgezegd.
Al sinds de oprichting van de SVIZ, in november 2007, is het oorlog op de burelen van de stichting. Twee andere bestuursleden die net als Nanhekhan en Elforkani namens de moslimkoepel Nederlandse Moslim Raad in het SVIZ-bestuur zitten, begonnen al na enkele maanden met procederen. Ze probeerden de onafhankelijke voorzitter Mohamed Sini af te zetten, omdat hij niet onafhankelijk zou zijn. Die rechtszaak verloren de twee bestuurders, binnenkort dient hij in hoger beroep.
Daarnaast speelt ook nog de juridische kwestie rondom de informatieplicht van de NMO jegens de SVIZ. De SVIZ vindt dat de NMO inzage moet geven in de financiën, maar de NMO vindt van niet. Het Contactorgaan Moslims en Overheid (CMO), die de andere vier bestuurders aan SVIZ levert en die de NIO bestiert, deed daar nooit moeilijk over en gaf, ’hetzij krakkemikkig’, wel inzage. Ook over de informatieplicht liep een juridische strijd, waarna de SVIZ uiteindelijk gelijk kreeg.
Deze rechtszaken hebben de moslimomroepen in de anderhalf jaar dat de SVIZ bestaat bijna twee ton gekost, blijkt uit de jaarrekeningen waar Trouw over beschikt. Bovendien willen de drie partijen niet dat één accountant alle boeken controleert. Daarom worden er nu drie accountantskantoren ingehuurd voor het werk dat door één kan worden gedaan. Dat kostte in de bestaansperiode van de SVIZ bijna een ton.
„Door al dit gedoe is de sfeer vijandig geworden. Bestuursvergaderingen worden opgenomen, omdat de notulist niet wordt vertrouwd. Post wordt achtergehouden voor sommige bestuurders, zodat niet iedereen altijd op de hoogte is. En er zijn dure krachten aangesteld om het bestuur monddood te maken, zoals de zakelijk directeur die voor 1000 euro per dag wordt ingehuurd en een controller die 750 euro per dag vangt”, verklaren Nanhekhan en Elforkani. „De onafhankelijke voorzitter moet fungeren als bruggenbouwer, als gesprekspartner voor elke bestuurder, maar die taak kan hij duidelijk niet aan. Daarom moet het bestuur ingrijpen.”
Vanwege zijn ’maatschappelijke verantwoordelijkheid’ en ’burgerplicht’ voelt Elforkani zich genoodzaakt met deze problemen naar buiten te komen, „immers er is te veel publiek geld mee gemoeid waar mooie programma’s van gemaakt hadden kunnen worden”.
Voorzitter Sini bevestigt dat de geschetste problemen bestaan, maar zegt dat hij zolang de zaak onder de rechter is, geen commentaar geeft.
Zakelijk directeur Maurice Koopman – die zelf voor anderhalve dag per week 1500 euro per week ontvangt – geeft desgevraagd toe dat er ’onnodig veel kosten opgaan in dergelijke overhead’. „Procedures, adviezen, accountantscontroles, hoeven voor mij allemaal niet. Ik ben dan ook ingehuurd om de efficiëntie te bevorderen, maar door al dat geruzie lukt mij dat gewoon niet. Voor al die tonnen die dat allemaal kost, zouden de moslimomroepen prachtige programma’s kunnen maken, maar helaas gebeurt dat niet.”
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.