Betrokken papa geeft zijn kind vertrouwen mee

Het belang van papa wordt steeds meer erkend. Vaders dagen hun kinderen uit en dat is goed voor ze.

De meeste moeders zouden het niet in hun hoofd halen om hun baby boven hun hoofd te tillen en voor heel eventjes in de lucht te gooien. Wat nou als die valt? Dat doen alleen vaders. Maar dat ze daarmee scoren bij hun kroost is onmiskenbaar, het kraait van plezier. De spanning van het moment, samen met het veilige gevoel dat papa er altijd weer is om je op te vangen, is volgens bijzonder hoogleraar pedagogiek Louis Tavecchio heel goed voor de ontwikkeling van een kind.

Lange tijd vroeg nauwelijks iemand zich af wat voor rol vaders spelen in het leven van kinderen. Moeder was de opvoeder, die zorgde voor warmte en geborgenheid en zo hoorde het. „Alles in de sfeer van opvoeden was gericht op de relatie tussen moeder en kind. Papa hing er maar een beetje bij”, zegt Tavecchio. Hij ziet een kentering. Vandaag houdt de Universiteit van Amsterdam een congres over vaders. Vele wetenschappelijke studies tonen aan dat een betrokken vader een belangrijke bijdrage heeft in de gezonde ontwikkeling van kinderen. Dat heeft maatschappelijke effecten. Zo krijgen moeders minder automatisch de voogdij na een scheiding.

Mannen zijn meer gericht op competitie en durven meer risico’s te nemen. Ze stimuleren kinderen eerder de hoge duikplank te nemen, of te klimmen op de rotsen bij de camping. Dat maakt dat kinderen met betrokken vaders bijvoorbeeld beter presteren op school en minder angstig zijn. Voor het kind is het goed als vader vlak na de geboorte verzorgingstaken krijgt. Hij heeft dan zijn hele leven meer voor het kind over.

Vaders hoeven er niet eens zo veel voor te doen om dat positieve effect te bereiken, zegt Tavecchio. „Het is mannen eigen dat ze met zo min mogelijk moeite zo groot mogelijk resultaat willen bereiken. Ze willen scoren. Helaas voor de moeder die dag in dag uit zorgt dat het huishouden goed loopt, schone kleren in de kast liggen, troost en pleisters plakt, kunnen vaders hun kinderen al heel veel meegeven door een keer iets spannends met ze te gaan doen.”

Nog beter voor kinderen is het als vader vanzelfsprekend meer aanwezig is. Hij denkt dat de belangstelling voor de kwaliteiten van vaders als opvoeders mede is gekomen doordat de man ook op andere gebieden uit het leven van kinderen tot twaalf jaar is verdwenen. In de kinderopvang en het basisonderwijs is bijna al het personeel vrouw. Wetenschappers en beleidsmakers zijn zich gaan afvragen of dat erg is. Volgens Tavecchio is het zeker zo. „Vrouwen leggen een andere nadruk dan mannen. Zij vinden bijvoorbeeld zaken als praten en samenwerken belangrijker dan mannen. Typisch jongensgedrag wordt minder getolereerd. Ook hebben vrouwen meer de neiging om kinderen te leren altijd aardig gevonden te worden. Die houding helpt de samenleving niet vooruit.”