Lekken

weblog Half zes, ik haat opstaan als het nog nacht is. Sven Kockelmann, Goedemorgen Nederland. Tegen de tijd dat ik aankom, voel ik me wel weer gezellig genoeg om te babbelen. Over vroeger.

Wij hadden eerst thuis geen tv en keken bij kennissen. De rijtoer. De prinsessen. En ik was altijd gespitst op De Troon. Het hele jaar door groeide het begrip De Troon in mijn verbeelding, en als ik ‘m dan zag‿ was dat nou alles?

Oh nee, wakker worden Gerdi! Verkeerde tekst! Sven K. gaat dan vragen of ik dat nog steeds heb, maar nu met de‿ je weet wel, de Troonrede.

Het thema wordt de embargo-regeling. Een lastig onderwerp. De hele zomer is er gepingpongd tussen kabinet en Kamers over wanneer Kamers en pers de stukken krijgen. Voor mij, ik bedoel voor de Tweede Kamer, was ’t belangrijk dat we meteen na Prinsjesdag aan de slag kunnen. Het kabinet was vooral bezorgd over het zogenaamde uitlekken. En dan bedoelt het kabinet natuurlijk het lekken door anderen. Lekken door leden van het kabinet komt minstens even vaak voor. Ook dit jaar lekte er weer van alles uit. Daar heeft het kabinet een hekel aan. En ik ook!

Bezoek gehad van Paul Tang die zijn excuses kwam aanbieden. Toegegeven dat hij dit keer het lek was. Meteen door zijn fractie een maand geschorst, dus hij doet de financiële beschouwingen niet. Pfff. (Hoe schrijf je een zucht op?). Morgenochtend het Presidium over Paul. Nogmaals pfff.

Waarom doen we dat eigenlijk, het hele beleid opsparen tot de derde dinsdag? Beleid wordt het hele jaar door gemaakt en gecommuniceerd. In brieven, nota’s, antwoorden op vragen. Dus waarom niet consequent beleid bekendmaken zodra er toe is besloten? Zegt Joop van den Bergh in de NRC. De Miljoenennota kan dan nog opgespaard tot kort vlak voor Prinsjesdag en de Troonrede tot Prinsjesdag zelf. De Koningin kan dan in de troonrede de samenhang der dingen uiteenzetten.

Helemaal niet gek. Waard om over door te denken.

Vanmiddag spreek ik met Willem Velthoven van Mediamatic. Daar beheren ze zo’n zestig Internet-communities. Als u dit weblog leest weet u wat dat zijn. Ik wil bekijken of ik hier en daar in die communities een vraag kan stellen over de relatie tussen publiek en parlement, Want dat is mijn thema de komende twee jaar. Wat is er nou eigenlijk mis? Vorige week stond op de Podiumpagina van Trouw een boeiende bijdrage van Will Tiemeijer. Veel mensen blijken het verschil niet te zien tussen regering, parlement en ministeries. Ze wantrouwen gewoon Den Haag. Waarom bemoeien alleen journalisten en politicologen zich met de politiek en zal het zo ontzettend veel mensen worst wezen? Is dat erg? En waarom dan? Ik zoek de slapende medestander. Als u dat bent, schud of liever kus ik u deze week hopelijk wakker.