Ook in het groen mag geld worden verdiend

In gebieden die behoren tot de Ecologische Hoofdstructuur gaat natuur boven recreatie. Zien is geloven, zeggen ze in Lage Vuursche.

„Ik ben al 75. Op mijn leeftijd maakt deze situatie je nerveus. Het is verschrikkelijk. Ik heb een pilletje genomen om rustig te worden.” Riet van ’t Ent dreigt het huisje te verliezen dat ze bijna 25 jaar geleden samen met haar man Arie kocht op bungalowpark de Ridderhof nabij Lage Vuursche. De nieuwe beheerder van het park wil de huisjes platgooien en vervangen door ruimere plekken met grotere huizen.

De Ridderhof is een zestig jaar oud, autoluw park met ongeveer 110 houten huisjes. Sommige zijn al een paar generaties in familiebezit. De recreanten zijn eigenaar van de huisjes, maar pachten de grond.

De beheerder biedt hun de mogelijkheid te blijven, maar dan moeten ze kavels kopen en in veel gevallen ook een nieuw en groter huis. De bewoners zeggen dat ze dat niet kunnen betalen. De bewonersvereniging kwam in actie en nam een advocaat in de arm, vroeg omwonenden een petitie te tekenen en verzamelde informatie over de nieuwe parkeigenaar.

„De aanleg van het park is zo liefdevol gedaan, met prachtige zichtlijnen en allerlei soorten bomen”, vertelt Annelie Brinkhof, bestuurslid van de bewonersvereniging en eigenaresse van een vorig jaar nieuw gebouwd huisje.

Zij en andere bewoners voorzien dat het park met volop frisgroene weitjes, slingerende onverharde paadjes, verscholen liggende houten huisjes en een diversiteit aan vogels, zal veranderen in een kleurloze eenheidsworst van plastic chalets, coniferenhagen en asfalt. Het kan volgens de bewoners niet anders dan dat daarvoor groen moet wijken.

Dat groen ligt binnen de Ecologische Hoofdstructuur (EHS), die landelijk grote en kleine natuurgebieden verbindt en waarin de natuur vooropstaat. Het Rijk stelt doelen voor de EHS, die gemeente en provincie invullen. Het uitgangspunt van het ministerie is volgens een woordvoerster dat „een ondernemer moet kunnen ondernemen, maar daarbij rekening houdt met de natuur”. Voor uitbreiding van recreatieparken in EHS-gebieden geldt het ’Nee, tenzij’-beginsel. Het gebied zit op slot, tenzij het belang van recreatie zo zwaar weegt dat natuur daarvoor moet wijken.

Ecologisch onderzoek is altijd nodig. Chris Bakker van natuurorganisatie Het Utrechts Landschap zegt dat asfalteren en bestraten niet uitgesloten is, afhankelijk van de op het terrein aanwezige natuur.

De gemeente moet beoordelen of de aanpassingen van een park stroken met het bestemmingsplan. Gemeente de Bilt, waar de Ridderhof onder valt, zal volgens ambtenaar Abe Postema „onderzoeken wat reconstructie voor de natuur inhoudt”, maar kan tot er een concreet plan is ingediend niets doen. De provincie Utrecht kan niet ingrijpen, volgens een woordvoerster, omdat die over de invulling van het bestemmingsplan „vrij weinig te zeggen” heeft.

Het plan voor het park is volgens de huidige beheerder van het park, Cor Abels, in grote lijnen rond. Het omvat volgens hem parkeerplaatsen bij de huisjes en ruimere kavels met grotere woningen. Een grondige modernisering is nodig, zegt hij, omdat het terrein nu niet rendabel te exploiteren valt. Abels bezweert dat er met de natuur rekening wordt gehouden.

De bewonersvereniging van de Ridderhof zal zich juridisch tegen de plannen verweren.

Ook Riet van ’t Ent zegt voor het park te willen vechten, vanwege de natuur en haar kleinkinderen. „Mijn oudste kleinzoon van 22 zei al toen hij 6 was: Oma, als je het huisje verkoopt, moet het wel in de familie blijven.”