Een vreemde op Curaçao?

weblog Als je de traditionele Engelse cultuur wilt proeven, dan moet je in India zijn. Elk jaar bezoek ik India, waar mijn vrouw vandaan komt. Veel Indiërs kunnen je haarfijn uitleggen waarom de Engelsen de schuld zijn van alle problemen in hun land.

Maar diezelfde Indiërs voelen nog steeds een speciale band met Engeland, zijn in veel opzichten ‘Engelser’ dan de Engelsen. Zo’n band hebben wij met Indonesië niet. Zelfs de relatie met Suriname, dat veel recenter onafhankelijk is geworden, is slecht. Ook de verhoudingen binnen het huidige Koninkrijk, met Aruba en de Nederlandse Antillen, staan onder hoge spanning.

Volgende week ga ik naar Curaçao, waar ik met verschillende mensen wil spreken over de toekomst van het eiland. Curaçao wil meer onafhankelijkheid. Nederland is bereid de grote schulden van het eiland te saneren, maar stelt in ruil daarvoor een aantal eisen. Het eiland moet beter worden bestuurd en de financiën moeten op orde worden gebracht. Ook moet meer worden geïnvesteerd in onderwijs en zorg, werkgelegenheid en armoedebestrijding. Curaçao is geen arm eiland - het gemiddelde inkomen is veel hoger dan in bijvoorbeeld EU-land Roemenië. Maar de sociale verschillen zijn erg groot. Op het eiland wonen veel rijken, veelal buitenlanders, maar er zijn ook veel armen en werklozen. Ongeveer 30 procent van de bevolking moet rondkomen van minder dan 215 euro per maand. Veel rijken dragen nauwelijks bij aan het welzijn van het eiland: internationale bedrijven zijn gevestigd in speciale economische zones, waar zij nauwelijks belasting betalen. Veel jongeren zien geen toekomst meer op het eiland en vluchten naar Nederland, waar zij evenmin een toekomst hebben.

Het gaat niet goed met Curaçao. Het bestuur is te zwak. De inkomsten zijn te gering. En de tegenstellingen zijn te groot. Bovendien is onder de bevolking grote verdeeldheid over de toekomstige verhoudingen. Bestuurders, in Nederland en op Curaçao, hebben tot nu toe vooral veel ruzie gemaakt. Volgende week hoop ik ook andere mensen op Curaçao te spreken. Hoe zien zij de toekomst van hun eiland? En welke bijdrage zijn zij bereid te leveren? En hoe kunnen wij voorkomen dat we opnieuw een oud-kolonie van ons vervreemden?