'Dood aan Duitsland'

weblog Het klonk uit duizenden kelen tijdens de begrafenismars in Alexandrië. De gemoederen liepen hoop op; zo hoog dat de burgemeester van Alexandrië een plein vernoemde naar de Egyptische vrouw die vorige week in Dresden werd doodgestoken door een doorgedraaide neo-nazi. "Er is geen God dan Allah en de Duitsers zijn Zijn vijand", scandeerde de menigte.

Het is altijd even schrikken hoe een incident, hoe tragisch ook, dergelijke grote woorden kan uitlokken in de islamitische wereld. De Nederlandse verzetsleuzen uit de Tweede Wereldoorlog steken er tam bij af.

Maar het betreft hier dan ook een religieuze kwestie, en dan mag je je in Egypte helemaal laten gaan. De Egyptische vrouw werd immers gedood vanwege haar geloof, en dat maakt haar een martelaar.

De neo-nazi - een Duitser van Russische origine - stak tot achttien keer op haar in, nadat zij tegen hem had getuigd in een rechtszaak waarbij hij terechtstond wegens belediging. Hij had haar ‘terrorist’ genoemd, volgens haar echtgenoot enkel vanwege haar hoofddoek.

De Egyptische media doopten haar om die reden om tot de ‘hoofddoek-martelaar’, en spraken schande van het Duitse rechtssysteem. Net als de menigte in de straten van Alexandrië, en evenals de religieuze autoriteiten in Egypte, eisten zij oog om oog, tand om tand.

Een charmeoffensief van Duitse diplomaten - ‘het gaat hier om een criminele zaak, een individueel strafrechterlijk geval’ - stuit op dovemansoren. Het is het zoveelste bewijs van de westerse samenzwering tegen de islam.

Blogs, internetfora en Facebook-groepen hebben zich ook op de zaak gestort. Er wordt een dubbele moraal door het Westen gehanteerd, luidt een van de meer nuchtere aantijgingen op de blogs. "Als er een Europeaan door een Arabier wordt, gedood heet het terrorisme. Als het andersom is, doet Europa alsof er niets gebeurd is."

Ondertussen houdt de christelijke gemeenschap in Alexandrië zijn adem in. Voor veel minder werden de kerken in de stad belegerd door woedende menigten moslims.

"Maar dat is anders", legt een taxichauffeur in Cairo uit, na eerst vriendelijk geïnformeerd te hebben of ik niet toevallig Duits ben. "Dat is een Egyptische aangelegenheid. En dat gebeurt alleen met een goede reden; als de islam wordt aangevallen."

Hij ondersteunt zijn argumenten met klassiek-Arabische Koranverzen die ik niet versta. "Dit is een islamitisch land", voegt hij ter verduidelijking in het Egyptisch toe. "Iedereen moet zich hier aan de regels van islam houden."

Ik werp tegen dat Duitsland een christelijk land is, en aangezien het incident zich in Dresden heeft afgespeeld, dat hij de wet ter plaatse moet respecteren. "De dader staat nu toch terecht voor moord?"

Het is niet genoeg, vindt hij. De man moet dood, evenals iedereen die Islam beledigt. "Dat heeft niets te maken de Duitse wet. Het staat in de Koran."

Ik zwijg, want daar is niets tegen in te brengen. En voor het eerst in mijn leven voel ik me een beetje Duits.