Altijd het kleine broertje erbij

Beste Beatrijs, Onze zoon (negen jaar) is sinds een half jaar bevriend met een jongetje van acht dat hier in de buurt woont. Ze spelen leuk samen en kunnen goed met elkaar overweg. Nu heeft dat vriendje een broertje van vier jaar, dat altijd wil meespelen. Daaruit ontstaan vaak frustraties, onbegrip en ruzies tussen die drie.

De paar keer dat de kleine meekwam, trok hij al het speelgoed uit de kast, de twee grotere jongens keken niet naar hem om en uiteindelijk zat ik met die kleine aan de keukentafel te tekenen. Het probleem is dat die moeder vindt dat niemand buitengesloten mag worden. Zo kunnen die twee oudere kinderen nooit eens ongestoord samen zijn. Ik heb een poging gedaan tot een gesprek over de leeftijdsverschillen maar dat komt niet aan. Ik wil niet op de kleine passen maar ik wil wel graag het vriendje bij ons laten spelen. Wat kan ik doen?

Verplicht driemanschap

Beste verplicht driemanschap,

Een leeftijdsverschil van vier jaar is heel groot voor zulke jonge kinderen. Achtjarigen hebben andere interesses en spelen anders dan vierjarigen. Het niet buitensluiten van jongere kinderen is een mooi principe dat dagelijks in de huiselijke kring aan bod komt, maar daarnaast moet kinderen ook het hunne worden gegund. Ze moeten de vrijheid hebben om er eigen sociale contacten op na te houden. Het is niet goed om een ouder kind voortdurend met de verantwoordelijkheid voor een jonger broertje of zusje op te zadelen.

Spreek nogmaals met die moeder. Over hoe het bij dat vriendje thuis toegaat als uw zoontje daar over de vloer is, hebt u natuurlijk niets te zeggen, maar in uw eigen huis wel. Vertel de moeder dat u blij bent dat haar en uw zoon het goed met elkaar kunnen vinden en dat u met plezier haar oudste bij u thuis ontvangt. Vraag haar of ze het broertje niet meer wil meesturen. Leg vriendelijk uit dat het voor uw zoon en z’n vriendje niet leuk is om altijd die kleine op hun nek te hebben. Bovendien draait het eropuit dat u entertainer voor de jongste bent en daar zit u niet op te wachten. Suggereer de moeder dat het voor haar jongste leuker zal zijn om met eigen vriendjes te spelen. De kleine is vier jaar en gaat dus naar school. Zo moeilijk kan het niet zijn dat hij een klasgenootje mee naar huis vraagt om te spelen. Het is voor alle kinderen, of ze nu jong of ouder zijn, belangrijk om eigen vriendjes te hebben.

Beste Beatrijs,

Over een paar maanden krijgen wij ons eerste kindje. Wij verwachten dat wij – net als vele nieuwbakken ouders – voornamelijk kinderkleertjes cadeau zullen krijgen in de kraamtijd. Nu mogen wij een gegeven paard niet in de bek kijken en moeten wij blij zijn met de moeite die het bezoek voor ons en ons kindje doet, maar wij vinden het zonde om een overdosis aan kleine kinderkleertjes te krijgen waar het kindje snel uit zal groeien. Liever willen wij een duurzaam cadeau ontvangen waar het kind later ook iets aan heeft. Het lijkt ons een mooi idee om een spaarrekening te openen waarop een bedragje gestort kan worden. Op trouwkaarten is een ‘envelopje’ geaccepteerd als teken dat het bruidspaar een geldbedrag op prijs stelt. Is het vreemd als er een envelopje op een geboortekaartje staat?

Geld voor de baby

Beste geld voor de baby,

U bedoelt een envelopje waaronder uw bankrekeningnummer staat vermeld, zodat uw internetbankierende vrienden hun verplichting jegens u tegelijk met hun andere betaalopdrachten kunnen afhandelen? Doe het alstublieft niet!

Envelopjes als symbool voor contant geld maken altijd een inhalige indruk. Zowel op trouwkaarten als op poezelige geboortekaartjes staat een envelopje voor de vraag ‘Mag ik effe vangen?’ U wekt daarmee de schijn te zoeken naar mogelijkheden om de kosten die een kind nu eenmaal met zich meebrengt althans gedeeltelijk af te wentelen op uw vrienden en familie. Maar kraambezoek heeft geen onderhoudsplicht. Laat ze maar komen met hun babykleertjes en speelgoedjes! Er zit altijd wel iets aardigs bij wat u kunt gebruiken en wat u niet kunt gebruiken geeft u door of weg.

Beste Beatrijs,

Een goede vriendin van mij gaat over enkele maanden trouwen. In de voorbereidingen ben ik betrokken geweest bij het uitzoeken van de jurk. Een andere vriendin is getuige. Nu heeft ze mij gevraagd overdag bij de cadeautafel te staan. Misschien voelt zij zich schuldig dat ze mij niet als getuige heeft gevraagd, misschien denkt zij dat ik het als een eer zal beschouwen om bij de cadeautafel te staan, maar ik hoef verder geen speciale rol op die bruiloft. Het is een lieve vriendin en ik zal haar ook ter wille zijn, maar toch vraag ik me af: is het een eer om bij de cadeautafel te mogen staan, of is het een taak die je je vervelende achterneefje geeft?

Hulpje tegen wil en dank

Beste hulpje tegen wil en dank,

Bruiden in spe overschatten vaak de animo van gasten voor het uitvoeren van zogenaamd speciale hand- en spandiensten. Het is absoluut geen eer om bij de cadeautafel te mogen staan. En zeker niet een hele dag! Het is een taak die te vergelijken is met garderobepersoneel of jufrouw van de retirade.

Zeg tegen uw vriendin dat u bij nader inzien liever een gewone gast wil zijn op die dag. Suggereer een andere oplossing voor het in ontvangst nemen van cadeaus. Bij de ingang van de feestruimte moet ergens een tafel staan, waarop gasten hun cadeaus kunnen achterlaten. Op die tafel liggen blanco stickers en een paar viltstiften. Aan de muur een papier met het verzoek aan gasten om hun naam op een sticker te schrijven en die op het pakpapier van hun cadeau te plakken. Zo weet het bruidspaar later welk cadeau van wie afkomstig is. Gasten kunnen dit eenvoudige klusje uitstekend zelf afhandelen en hebben daar geen personeel bij nodig.