NS-personeel onwennig bij invoering van ov-chipkaart

Het NS-personeel is nog niet vertrouwd met de ov-chipkaart, bleek vandaag bij de introductie van het nieuwe vervoersbewijs.

Conducteurs en baliemedewerkers reageren onwennig: „U bent de eerste met een OV-chipkaart die ik tegenkom.”

Het is rond tienen als de conductrice in de trein van Hilversum naar Amsterdam de coupé binnenstapt. De ochtendspits is net voorbij. „U zit in de eerste klas terwijl u volgens mijn uitleesapparaat voor de tweede klas hebt betaald”, zegt zij op milde toon. „Blijft u nu maar zitten”, fluistert ze. Het personeel is coulant. Gelukkig maar want ook voor de reiziger is zo'n eerste dag wennen.

Zo zichtbaar als de in- en uitcheckpaaltjes op Hilversum zijn, zo onvindbaar zijn ze op station Amsterdam Centraal. De Spoorwegen zijn hier niet bepaald scheutig geweest met het plaatsen van kaartlezers. Dat is op z'n minst opmerkelijk te noemen voor zo'n groot station waar dagelijks honderdduizenden reizigers in- en uitstappen. Juist bij het uitstappen is zo'n kaartlezer noodzaak. Check je als reiziger niet uit, door je ov-chipkaart tegen de lezer te houden, ben je 20 euro kwijt, zijnde het instaptarief. Een dure grap voor een treinrit die normaal gesproken 4,90 euro kost voor een tweede klas kaartje.

Toegegeven: het hoofdstedelijke centraal station ondergaat een fikse verbouwing. Maar om de ov-chipkaartpalen uit het zicht, achter pilaren en houten schotten te posteren, is vragen om geïrriteerde reizigers. Het uitchecken verloopt verder vlot en probleemloos. De treinreis wordt keurig afgeboekt van de kaart en het instaptarief er weer op gezet.

U kunt bij de balie uw anonieme kaart eenvoudig en snel laten opwaarderen van tweede naar eerste klas, is mij deze week door de NS verzekerd. Ik waag het erop en vind na tien minuten in het doolhof onder het station een balie. De medewerkster is blij verrast. „U bent de eerste vandaag met een ov-chipkaart.” Een makkie, zie ik haar denken. Helaas, de praktijk blijkt veel weerbarstiger. De computer weigert iedere medewerking. Een half uur en zes medewerkers verder, biedt uiteindelijk de handleiding soelaas. „Ik heb wat over het hoofd gezien”, verontschuldigt de eerste medewerkster zich met rood aangelopen hoofd.

Gelukkig voor haar bleef een toeloop uit, aldus de NS in een reactie vanmiddag. De meeste reizigers kozen nog gewoon voor het oude vertrouwde papieren kaartje. De nieuwe apparatuur op de stations bleef ongebruikt en trok hooguit wat bekijks van toevallige passanten en nieuwsgierige toeristen.