Andere tijden

weblog Antoinette Monsio Sayeh neemt het compliment in ontvangst zonder reactie. Zojuist heeft een journalist uit Nigeria haar geprezen voor de moed om een Afrikaanse jurk te dragen tijdens de persconferentie. De IMF-directeur voor Afrika, voorheen minister van financiën voor haar land Liberia, blikt of bloost niet als een heel regiment Afrikaanse journalisten haar en vooral ook zichzelf op de foto zet.

Folklore in de perszaal in Istanbul? Het is te simpel om het daarmee af te doen. Nog geen vijf jaar geleden was het heel gebruikelijk dat vragen op de persconferenties over Afrika werden gesteld door westerse journalisten. Veelal waren zij verbonden aan wat heet ngo-press, journalisten die werken voor ontwikkelingsorganisaties. Dat zij uit de perszaal zijn verdwenen, is een zegen. De vragen die ze stelden waren vooral ingegeven door andere doelen dan lezers informeren.

De kleur van de pers verschiet in het tempo van de veranderingen in de wereld. Eerst was de jaarvergadering van IMF en Wereldbank het domein van Reuters, Bloomberg, AP en AFP, nu duiken journalisten uit Azerbeidjan, Ivoorkust, en zelfs de Congo en Rwanda op. Opmerkelijk is ook dat de toon veranderd. De vragen worden niet meer gesteld vanuit de rol van slachtoffer, van minder bedeelde of hulpbehoevende. De man uit Mozambique neemt het woord hulp niet meer in de mond, maar vraagt naar de effectiviteit van grote projecten die in zijn land worden uitgevoerd en welk effect die hebben op de werkgelegenheid. Ivoorkust vraagt welke ruimte er straks op de begrotingen van Afrikaanse landen overblijft om investeringen te doen en welke maatregelen overheden moeten nemen om de nieuwe macro-economische werkelijkheid in de wereld te lijf te gaan. Die eeuwige roep om hulp is verdwenen, zo lijkt het wel. Zakendoen is de nieuwe opdracht. Rwanda, nog niet zo heel lang geleden het toneel van een vreselijke genocide adverteert nu als land in de Financial Times. Het land staat namelijk nummer 1 op de lijst van landen die veranderingen hebben doorgevoerd die het doen van zaken verbeteren. De lijst van de Wereldbank toont niet waar je als onderneming het best terecht kunt, wel wie de meeste veranderingen heeft aangebracht.

Als de toon van de persconferentie maatgevend is voor de nieuwe orde dan was deze persconferentie historisch. Voor het eerst nam niemand uit Afrika het H-woord in de mond, totdat iemand na afloop nog even opperde dat Darfur toch echt niet zonder steun kan. Maar het blijft een hele verandering en dan nemen we die opmerking over die jurk maar voor lief.