Waarom willen de Britten Blair?

Het chauvinisme viert hoogtij in de media bij het speculeren over de nieuwe president van de Europese Raad. Vooral de Britse pers staat, van links tot rechts, als een man achter hun kandidaat: ex-premier Tony Blair.

Ook al geloofde hij in de Iraakse massavernietigingswapens en kreeg hij niets voor elkaar als VN-gezant voor het Midden-Oosten, Blair is toch ‘the man for the job’. Opvallend is dat de kranten vooral wijzen op zijn sterke imago, dat ervoor zal zorgen dat de nieuwe positie van EU-president ook echt wat zal voorstellen. Simpel gesteld: Blair kan ons beter vertegenwoordigen in Peking of Washington dan een grijze premier uit een of ander onbekend landje.

Laten de Britse media zich niet een beetje meeslepen in hun enthousiasme, nu deze toppositie voor het grijpen is? Want een sterke EU-president in Brussel lijkt toch wel het laatste dat de Britten willen, eurosceptisch als ze zijn. Het is ook maar de vraag of de Britse kiezers, die Labour beu zijn, zullen juichen op het moment dat de afgeserveerde premier een tweede leven krijgt als EU-president.

Toch zit er, afgezien van het chauvinisme, wel enige logica achter de Britse steun voor Blair: Een sterke president verstevigt immers de rol van de lidstaten en verzwakt dus de positie van het enige echte federale EU-bestuur, de Europese Commissie. Zo bezien is een figuur als Blair een garantie dat de grote lidstaten het voor het zeggen houden in Europa, en niet de schimmige bureaucraten in Brussel.

Natuurlijk zijn ook de media uit andere landen selectief in hun berichtgeving. Zo krijgen de Oostenrijkers vooral te horen dat hun ex-premier Wolfgang Schüssel een goede kans maakt, de Finnen richten hun aandacht op Paavo Lipponen en de Nederlanders wachten in spanning af of Jan Peter Balkenende het zal halen - als hij de ‘flauwekul’ eenmaal achter zich heeft gelaten natuurlijk.

Balkenende werd deze week ‘geestig’ getypeerd in de Britse krant The Times, ooit een baken van kwaliteit. En hoe ziet de Nederlandse premier er ook alweer uit? “Een kruising tussen Harry Potter en de Gestapo-officier uit ‘Allo ‘Allo.” Ach ja, ook de Britse humor heeft soms zijn dag niet.