Uruzgan en AOW drijven wig in coalitie

De broze verstandhouding in de coalitie is deze week verder onder druk gezet. PvdA en CDA drijven uit elkaar.

De nacht na het mislukte polderoverleg over de AOW-leeftijd drentelde vicepremier Bos nog laat door de gangen van de Tweede Kamer.

Liep hij na te somberen over de kersverse botsing tussen werkgevers en werknemers elders in Den Haag en het aankomende zware kabinetsberaad over de AOW? Misschien ook, maar de vicepremier moest vooral ijlings bijschuiven om een uitslaande brand in de coalitie te helpen blussen in de kwestie Uruzgan.

De Uruzgan-ruzie, waarin de fracties van PvdA en ChristenUnie botsten met CDA-minister Verhagen (buitenlandse zaken) liep zo hoog op dat nieuwe wonden werden geslagen in de coalitie. Met een verdeeld kabinet en drie coalitiefracties die elkaar steeds sterker wantrouwen gaat politiek Den Haag spannende maanden tegemoet.

Vooral CDA- en PvdA-Kamerleden halen het bloed onder elkaars nagels vandaan. Premier Balkenende ligt, mede door geruchten over zijn lonken naar een hoge Europese baan, in de Kamer steeds vaker onder vuur. Bij coalitiepartner ChristenUnie signaleert een Kamerlid: „Het CDA draait niet meer zo geolied. Blijkbaar zit er zand in de machine”.

De hobbels voor de coalitie kunnen de komende maanden onverwacht steil worden. De PvdA-fractie dreigt zich scherp te profileren in de discussies over de verhoging van de AOW-leeftijd. Daarin staat de ChristenUnie naast het CDA.

Als begin volgend jaar een besluit moet vallen over Afghanistan kan de ruzie weer oplaaien. Dat voorjaar komt ook een gevoelig rapport op tafel: wat bewoog premier Balkenende toen hij in 2003 politieke steun verleende aan de omstreden Amerikaanse interventie in Irak?

Op dat moment is een scherpe campagne voor gemeenteraadsverkiezingen misschien al op gang. Bij al die dreigende zwarigheden moet er ook nog een economische crisis worden bestreden en historisch veel bezuinigd.