Beter is het om het eigen geluid over het gezin te laten horen

Een ’natuurlijk’ gezin is net zoiets als ’natuurlijke’ liefde: het klinkt overtuigend, maar het is rijkelijk vaag. Vraag tien mensen naar hun opvattingen over het begrip ’natuurlijk’ en je krijgt gegarandeerd tien verschillende verhalen.

Wat dat betreft had minister André Rouvoet zich de moeite kunnen besparen om per videoboodschap het vijfde ’World Congress of Families’ in Amsterdam te openen. Rouvoet is immers minister van alle gezinnen en gezinsvormen, en dan heb je weinig te zoeken op een congres dat zich uitsluitend ten doel lijkt te stellen het ’natuurlijke’ gezin te propageren. Natuurlijk in de betekenis van een gehuwde man en vrouw, met kinderen, op basis van wederzijdse getrouwheid. Zo’n opvatting over het gezin brandmerkt alle andere gezinnen en gezinsvormen als iets ’onnatuurlijks’.

Ongetwijfeld zullen veel congresgangers en organisaties die zij vertegenwoordigen deze strikte opvatting huldigen, inclusief de daarbij horende oordelen dat abortus per definitie taboe is, echtscheidingen uit den boze zijn en het homohuwelijk als ’onnatuurlijk’ van de hand moet worden gewezen. Maar dat is niet de insteek van de organisatie van dit congres. Haar uitgangspunt is veeleer dat de opvoeding van kinderen het beste tot haar recht komt in een liefdevolle relatie. Zij vraagt aandacht voor het gezin in die brede betekenis en op basis daarvan heeft zij politici en wetenschappers van uiteenlopende signatuur uitgenodigd om hun visie op dit onderwerp geven.

Zo bezien getuigt het van weinig verdraagzaamheid dat sommige Kamerleden, pro-abortusgroepen en de Amerikaanse Catholics for Choice desondanks gepoogd hebben dit congres verdacht te maken. Ze zouden misschien nog een punt hebben gehad als de workshop: ’Hoe homoseksualiteit te voorkomen in het gezin’ was gehandhaafd. Dat onderdeel is echter geschrapt. Vanzelfsprekend staat het actievoerders vrij politici en wetenschappers op te roepen het congres te boycotten, of op z’n minst de mantel uit te vegen. Maar onder zulke omstandigheden verdient het aangaan van het debat de voorkeur.

Voorts moeten we maar bedenken dat we er in Nederland niet aan gewend zijn dat orthodoxe groeperingen zich op Amerikaanse wijze in het publieke debat mengen. Het is echter niet anders. Dan kun je wel aan het verketteren slaan. Maar het verstandigst is toch daar het eigen geluid tegenover te stellen, precies zoals Rouvoet heeft gedaan.