opinie Het eerste debat (in de Rotterdamse raad) over de schietpartij in Hoek van Holland legde vooral het accent op de politieke verantwoordelijkheid en besluitvorming. Over de mate van geweld dat door de politie op het strandfeest is gebruikt, lijkt het niet echt meer te gaan. De consensus bij de publieke opinie is breed: de politie heeft op zeer agressieve relschoppers adequaat gereageerd. Ook bij columnisten, media en opinieleiders is de consensus algemeen, gezien de oorverdovende stilte over dit onderwerp.
Het bevreemdt me. Het is niet meer dan legitiem om je af te vragen of het geweldsmonopolie van de overheid, zoals in Hoek van Holland werd toegepast, niet een gevaarlijke grens heeft overschreden. Het gaat immers over de aard zelf van onze samenleving. Nog niet zolang geleden was de verontwaardiging terecht torenhoog toen Geert Wilders opperde dat agenten beter met scherp in de knie van (Marokkaanse) hooligans konden schieten. Maar nu zijn wereldvreemde aanbeveling met factor 10 werd toegepast, zwijgt de goegemeente. Er zijn op het strandfeest volgens politiebronnen zelf 100 tot 150 schoten (!) gelost. Niet minder dan 21 agenten (!) hebben hun vuurwapen aangesproken. Er werd soms tien minuten lang op de hooligans gericht geschoten (volgens een van de schutters). Dit terwijl het zicht zeer beperkt was: ’We zagen alleen de eerste rijen’. Volgens agenten is het een wonder dat er niet meer slachtoffers zijn gevallen. Toch zijn de gevolgen al ongekend: één dode en zes gewonden door politievuur. Een jonge man van 19 liet op het strandfeest het leven. Hij werd in zijn hoofd geraakt en niet in zijn benen zoals het volgens het boekje moet geschieden. Om deze slachtpartij te rechtvaardigen beroepen agenten zich op de levensbedreigende situatie waarin ze zich bevonden.
Maar geen van hen lijkt gewond te zijn geraakt. Op de politie werd voor zover bekend niet geschoten. Geen van de 160 aanwezige agenten werd door de massa afgetuigd of het ziekenhuis ingeslagen. Wel werd er flessen, verkeersborden of drankhekken naar hen gegooid. Erg genoeg, maar niet echt afwijkend van het ’materiaal’ dat 20 jaar geleden door de eerste generatie hooligans of door krakers naar het hoofd van agenten werd geslingerd.
De vraag is dan meer dan legitiem of de ordehandhavers de geweldsituatie niet verkeerd hebben ingeschat en overtrokken hebben gereageerd. Tegen alle gewoontes in hebben groepen agenten de weg naar de media (Telegraaf, AD, RTV Rijnmond) gevonden om journalisten te overtuigen van de levensbedreigende situatie in Hoek van Holland. Dit terwijl onderzoeken gaande zijn! Een witwasactie die niet anders kan zijn dan van bovenaf georkestreerd. Een van de schietende agent geeft in de Telegraaf toe vol wraakgevoelens te hebben gehandeld: ’Nu hakken we ze in de pan, heb ik gedacht. Zie maar of je het hier redt op je sportschoentjes’. Gerichte kogels tegen flessen en drankhekken op sportschoentjes. Ook ik vind hooligans uitschot en de politie mijn beste vriend. Maar met 21 agenten tien minutenlang gericht schieten, desnoods in buik en hoofd, op een menigte gedrogeerde of dronken jongeren, geeft in een rechtsstaat een verkeerd signaal.
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.