Wild op de waddeneilanden

Er is een ree op Schiermonnikoog. Meerdere mensen zeggen het dier te hebben gezien. Maar filmpjes of foto’s zijn er niet.

Overal zijn altijd amateurbeelden van, maar niet van deze ree. Toch lijkt het me geen broodje aap. Anders had men er wel een eland van gemaakt. Goed voor het e(i)landtoerisme. De ree mag alleen blijven, als hij/zij zelf gekomen is en niet gebracht.

Schier is voor een ree misschien bereikbaar, al zal wadlopen op die ranke hoefjes niet meevallen. Uit Ameland is de oversteek korter, maar wel lastig. Een ree moet er een breed, diep zeegat voor overzwemmen. De stroming is er meestal sterk. De Amelander reeën zijn ooit ook uitgezet, maar zijn zo ingeburgerd, dat niemand ze nog zou willen uitroeien. De op Terschelling zonder vergunning uitgezette edelherten zijn wel doodgeschoten. Tegelijk zijn er plannen voor Hooglanders of Koniks of ander vee dat de Skylger orchideeën en eieren mag vertrappen. Met oormerk en vergunning.

Het uitzetten van wild op de waddeneilanden is helemaal in. Onbekenden hebben al twee keer een dode vos op Schier laten slingeren. Nu hebben onbekenden levende vossen losgelaten op Vlieland, waar de lokale jagersclub ze weer mag doodschieten. Sommigen vermoeden een meer dan toevallig verband tussen dat uitzetten en dat jagen. Die Vlielander jagers willen wel eens wat anders op de korrel dan konijnen en hazen. Wild uitzetten om dood te kunnen schieten is in Nederland een oude traditie. Jagers hebben herten, reeën, zwijnen, moeflons, konijnen, hazen, patrijzen en fazanten uitgezet.

Of de ree op Schier is uitgezet of niet, één ree brengt geen populatie. Reeën kijken langs de Reeweg is er voorlopig niet bij.