Andere kijk op vlees is dringend noodzakelijk, bij publiek en politiek

’Vlees eten moet minder hip worden’. Met deze heldere boodschap onderstreepte directeur Hajer van het Planbureau voor de Leefomgeving, vorige week bij de presentatie van de milieubalans nog eens dat milieubeleid niet alleen een zaak is van de landelijke overheid, maar ook van consumenten.

Die wisten uit voorgaande jaren al dat ze hun auto vaker moeten laten staan en dat de uitstoot van broeikasgassen ook komt doordat ze steeds meer elektrische apparaten in huis hebben.

Nu komt daar het vlees dus bij. En vis. En kaas – want wie denkt er goed aan te doen de gehaktbal te vervangen door kaas, komt bedrogen uit. De productie van kaas is ongeveer net zo slecht voor het klimaat als de productie van vlees.

De cijfers over vlees laten er geen misverstand over bestaan dat een dagelijkse portie eigenlijk niet meer kan. De veehouderij stoot jaarlijks maar liefst 12 procent van het totale aantal broeikasgassen uit. Wereldwijd wordt een verdubbeling van de vleesconsumptie verwacht – waarmee de noodzaak voor forse ingrepen nu alleen maar urgenter wordt.

Met het oog op deze dramatische cijfers roept het planbureau het kabinet op burgers te bewegen vlees te laten staan. Afgaande op het verleden valt van de overheid weinig te verwachten.

Weliswaar spant het kabinet zich in voor een duurzamere veehouderij, vermindering van de vleesconsumptie ligt zeer gevoelig. Een voorstel van GroenLinks voor een simpele voorlichtingscampagne voor één vleesloze dag per week stuitte vorig jaar nog op onoverkomelijke bezwaren van minister Verburg. Zij zei als overheid niet te willen voorschrijven wat de mensen eten – een populaire stelling die de meeste Tweede Kamerleden van harte onderschrijven.

Het pleidooi van de stichting Natuur en Milieu voor een belasting op vlees kan in Den Haag, en ook daarbuiten, al helemaal op weinig bijval rekenen.

Het is prima en in zekere zin zelfs prijzenswaardig dat politici mensen vrij willen laten in de keuze van hun menu. Maar tegelijkertijd hebben zij de dure plicht aan te geven hoe de klimaatdoelen dan wél gehaald kunnen worden.

De nieuwste milieubalans laat zien dat de doelen op korte termijn wel gehaald worden, maar dat op langere termijn extra maatregelen noodzakelijk zijn om de uitstoot van broeikasgassen op een aanvaardbaar niveau te houden.