De Woonbeurs, die vandaag begint in de Amsterdamse Rai, is vooral een ontmoeting van de woonbladen met hun lezers en adverteerders.
Dit jaar wordt hoopvol de anderhalf miljoenste bezoeker verwacht op de zeventiende editie van de Woonbeurs in Amsterdam. Vorig jaar kwamen 91.000 mensen naar de Rai. Van crisis was toen nog niet veel te merken.
De beurs is vooral een feestje van de vijf woonbladen en drie buitenbladen van uitgeverij Sanoma. Die organiseren de beurs, ontmoeten er hun lezers en adverteerders. Grote trekkers zijn dan ook de door de bladen ingerichte ’huizen’. In plaats van plaatjes kijken, kan de bezoeker echt zien hoe het is in zo’n droominterieur. Voornaamste trend dit jaar is : ’Outside’. Binnen en buiten worden steeds meer een geheel.
Voor de woonbladen is het afwachten hoe het gaat op de beurs dit jaar, aldus Ingrid van Slooten van het wooncluster van Sanoma: „Er wordt minder uitgegeven aan wonen, maar mensen vinden het toch nog steeds leuk om zich te oriënteren op interieurgebied. Het is voor veel mensen ook een betaalbaar dagje uit.” De bladen zien de crisis nog niet echt in hun oplage terug. Van Slooten: „Alleen een blad als Eigen huis en Interieur dat zich richt op het duurdere design merkt het wel. De andere bladen passen zich inhoudelijk ook aan. De trend is toch ’met weinig middelen je huis mooier maken voor weinig geld. Dat zie je ook terug op de beurs. Er is veel ’goedkoop’ design, hoewel er ook enkele heel dure merken dit jaar weer wel aanwezig zijn.”
Maar revolutionaire ontwerpen, en het allernieuwste design zul je er niet aantreffen. De woonbeurs is een typisch Nederlandse beurs, vindt meubelontwerper Roderick Vos. „Het is een beurs voor de consument, niet voor de vormgever. Milaan is meer een vakbeurs voor zowel detaillist en ontwerper.” Piet Hein Eek, onder meer bekend van de kasten van sloophout, stond tien jaar met een stand op de beurs, maar is ermee gestopt. Eek: „Het is vooral een beurs voor mensen die hun huis opnieuw willen inrichten. Je krijgt in één keer een goed overzicht van wat er te koop is in Nederland, heel praktisch. En het werkt wel als je er staat als producent. Niet wat de directe verkoop betreft misschien, maar je komt in contact met veel potentiële klanten. Het is goedkope marketing, maar vernieuwend is de beurs niet. Dat kan ook niet. In Nederland is de relatie tussen producent en koper zo verstrengeld dat het moeilijk is iets nieuws op de markt te brengen. Er wordt verkocht wat de klant vraagt en die vraagt wat ze in de winkels ziet. Ruimte voor vernieuwing is er nauwelijks. Het is ongelooflijk hoe bekrompen de meeste winkeliers zijn.”
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.