Dode bomen

opinie De man die tegenover mij zat begon meewarig nee te schudden. Op zijn lippen verscheen een glimlach die zijn barmhartigheid verried. Met dorpsgekken die door visioenen worden geplaagd, zag ik hem denken, moet je altijd compassie vertonen.

Ik kon het de man niet kwalijk nemen. Allereerst omdat hij, Willem Schoonen, hoofdredacteur is van deze krant. Maar ik begreep ook wel dat een hoofdredacteur, hoezeer hij graag met de moderniteit meegaat, altijd een kranteman van drukinkt en draaiende persen blijft.

Ikzelf ben er meer eentje van dubbelklik, digitale knoppen en touch screen. Het tafereel vond plaats afgelopen herfst. Mijn visioen? Dat krantenpapier ten dode is opgeschreven. Godzijdank! Wat de hoofdredacteur vooral moet hebben geraakt is mijn intense verlangen om de papieren krant zo snel mogelijk naar haar eigen olifantenkerkhof te willen begeleiden.

Weg met die prehistorische drager van woorden! Weg met die onhandige vouwen die het omslaan tot een dagelijkse beproeving maken. Weg met de aanslag op die miljoenen bomen die van ons, wegkijkende journalisten, onachtzame massamoordenaars heeft gemaakt.

Dit is overigens de reden dat ik een pagina van de papieren krant onmiddellijk omsla als het woord ‘duurzaamheid’ erop gedrukt staat. Hypocrisie kan soms ondraaglijk zijn.

De dood van de krant gemaakt van houtpulp is al voorgeprogrammeerd, geloof mij, en dat wil ik graag met u vieren. Niet alleen vanuit een politiek- of ecologisch correct standpunt, maar ook omdat een dagblad digitaal lezen een feest voor de ogen is. Ik kwam er achter tijdens een verblijf in Italië waar ik niet over mijn Nederlandse dagbladen kon beschikken en verplicht werd via internet kranten van de perscombinatie te lezen. (Iedere abonnee heeft via een wachtwoord toegang tot de digitale editie van zijn krant).

Ik ben dit zo gaan waarderen, dat ik voortaan niet meer tot 7 uur op de bezorger wil wachten, als hij tenminste op tijd komt. Al vroeg ligt mijn ultradunne MacBook Air op de keukentafel naast mijn kopje koffie. De krant openvouwen op een gesmeerde boterham is voorbij. Klikken met de linkerhand, en roeren met de rechter!

Lezen met een verlichte achtergrond is zo handig en plezierig dat ik voortaan geen leesbril meer hoef te gebruiken. En als ik kort daarop de papieren krant weer wil proberen, moet ik niet alleen die bril weer zoeken, maar dan verdrink ik subiet in een grijze brij van dof papier en contrastarme lettertjes. Om maar niet over de korrelige foto’s te spreken die digitaal tien keer scherper zijn.

Spoedig zal de laptop door de e-reader (een handzaam digitaal apparaat dat je met gedownloade krant of boek in de trein meeneemt) worden vervangen. Natuurlijk zullen eerst tal van aanpassingsproblemen moeten worden opgelost, maar de revolutie is hoe dan ook aanstaande.

De drukinkt zal bijna verdwijnen, en ook de persen. De kosten voor het maken van kranten zullen drastisch omlaag kunnen. Wij, van de dode bomen (met dank aan GeenStijl), zullen uit onze as herrijzen.