Elektrisch rijden slechts stapje dichterbij door oplaadpunten

Elektriciteitsnetbeheerders gaan 10.000 oplaadpunten voor elektrische auto’s bouwen. Dat is belangrijk om elektrisch rijden mogelijk te maken, maar niet het laatste obstakel.

De feestneus kon even op in de wereld van elektrisch rijden: elektriciteitsnetbeheerders kondigden gisteren aan 10.000 oplaadpunten voor elektrische auto’s te gaan bouwen. Binnen drie jaar moeten er stopcontacten zijn bij stations, parkeerplekken en bedrijventerreinen.

Het lijkt een belangrijk besluit, want door de ontbrekende infrastructuur is het voor consumenten niet interessant een elektrische auto te kopen: ergens moet de accu immers kunnen worden opgeladen. Door paaltjes bij bedrijven, parkeerplaatsen en huizen te plaatsen is dat probleem opgelost en is de elektrische auto een stapje dichterbij.

Zo lijkt het althans, want de plannen van de netwerkbedrijven zijn weinig concreet. De eerste paaltjes moeten eind dit jaar in gebruik zijn, maar over exacte locaties kan niemand iets zeggen. Zeker is dat ze nog niet in woonwijken zijn gepland. Wel komen ze bij stations, maar de NS zeggen in een reactie van niets te weten. De stopcontacten voor de auto’s zouden ook op parkeerterreinen moeten komen, maar met gemeenten is nog niet overlegd. Amsterdam geeft aan een eigen programma voor laadpunten te hebben.

Alleen de oplaadpunten op het eigen bedrijventerrein zijn zeker. Daar heeft de burger weinig aan.

Daarbij is infrastructuur niet het enige probleem dat grootschalige invoering van de elektrische auto belet. Ook de actieradius moet worden verbeterd. De laadpunten maken elektrisch woon-werkverkeer wel mogelijk, maar de consument wil ook lange afstanden kunnen rijden. Snelladen bij een ’pompstation’ langs de weg is geen optie omdat het de levensduur van de accu sterk verkort.

Voor lange stukken zijn daarom grotere accu’s nodig en die zijn duur. Een batterij waarop de auto een paar honderd kilometer kan rijden, moet de helft goedkoper worden wil de elektrische auto kunnen concurreren met de benzinewagen, stelt Chris Hellinga van de TU Delft. De laatste jaren daalt de accuprijs met acht procent per jaar. Het duurt dus zeker een jaar of zes, zeven voordat de auto voor de consument interessant wordt.

Voor een feestneus is het dus te vroeg: er zijn nog heel wat problemen op te lossen. Maar we kunnen de plannen van de netbeheerders wel zien als belangrijke eerste stapjes in een redelijk nieuwe markt. Een proef op deze schaal levert waardevolle kennis op die over een jaar of tien hard nodig is. Want niemand twijfelt er nog aan dat elektriciteit een hoofdrol gaat spelen in ons toekomstige vervoer.