De Publieke Omroep mag wel wat zuiniger zijn op Bert en Ernie

Soms lijkt de Publieke Omroep te vergeten dat televisie meer is dan een apparaat waar beeld en geluid uitkomt. Of waar je kijkcijfers en ’kijkersflows’ mee kunt produceren. Televisie, zo blijkt dan weer, wordt ook en vooral beleefd als cultureel erfgoed. Er zijn programma’s waarvan de kijkers feilloos de maatschappelijke waarde herkennen, en die om die reden voor hen heilig zijn. Er was al een kijkersopstand over het voetbal op televisie en de uitzendtijd van Studio Sport. Nog massaler zijn nu de protesten over Sesamstraat.

Tv-directeur Gerard Timmer kreeg deze week 200.000 handtekeningen aangeboden van boze kijkers, die willen dat Sesamstraat weer terugkeert op het vertrouwde tijdstip van half zeven, als jonge gezinnen tijd hebben om samen met de kinderen te kijken. Als topman van de omroep beslist hij over de programmering. Hij kent al jaren de klachten over het vroege tijdstip van uitzenden (tegenwoordig om 17.30 uur, en een tijd daarvoor zelfs om 17.00 uur). Hij kent ook het verwijt dat door de vroege tijdstippen steeds minder kinderen kijken. Desondanks doet hij niets om ’s werelds meest gelauwerde tv-programma uit de negatieve spiraal te halen van steeds minder kijkcijfers en een steeds marginalere plek. Meneer Aart, Pino en Bert en Ernie verdienen beter.

Aart Staartjes verdient respect voor de robuuste manier waarop hij voor ’zijn’ programma de plek opeist die het verdient. Zijn zorgen zijn terecht. ’Sesamstraat’ is ’slow television’. Als het zich niet allang gevestigd had in het collectieve geheugen van hele generaties, en voor het eerst op televisie gebracht zou worden, is het nog maar de vraag of het nog wel kón uitgroeien tot het betrouwbare instituut dat het geworden is. Timmer vindt dat ze geen speciale taak meer hebben om die instituten de beste plek te geven. Er zijn toch themakanalen, beschikbaar via digitale televisie? Daar kunnen kleine doelgroepen als kinderen prima terecht.

Het is op deze plek al vaker gezegd, onlangs nog: de Publieke Omroep moet niet kijkcijfers, maar kwaliteit voorop zetten. Zij zal onderscheidend zijn of zij zal niet zijn. Dáár ligt de grote uitdaging, niet in het zoeken naar een programmering die op elk moment net zo snel en flitsend is als van de commerciële omroepen. Kijkers hebben dat al in de gaten. Nu de Publieke Omroep zelf nog. Kwaliteit heeft ankers nodig. Ook als die al dertig jaar dezelfde absurde grappen maken.