Verkrachte maagd

opinie Het vertrek van CDA-denker en partijprominent Anton Zijderveld is bij de christen-democraten als een bom ingeslagen. Volgens Zijderveld wordt zijn oud-partij door islamofobie bevangen en, erger nog, dit CDA sluit samenwerking met de PVV van Wilders niet uit.

Zijderveld, een professor met ruggengraat! Of hebben we met een opportunist te maken, die als een van de eersten in zijn partij kritiek op moslims luid heeft laten klinken? Wat zei Anton ook alweer toen hij nog columnist van het tv-programma Buitenhof (tot midden 2001) was? Over het treiteren van homo’s door moslimjongeren: ’De politiek en de politie lijken dit alles te gedogen uit vrees voor stigmatisering van minderheden. Dat is onaanvaardbaar.’

Over de onder druk van moslims afgelaste opera Aïcha: ’In een democratische rechtsstaat als de onze kun je alles zeggen, ook over Mohammed, want er is ruimte voor een publiek debat. () Het wordt tijd dat islamitische Nederlanders met dit soort opvattingen eens bijles krijgen in wat het betekent om in een moderne, democratische rechtsstaat te leven.’

De onveiligheid die eind jaren negentig in de Rotterdamse Millinxbuurt heerste, door toedoen van Antilliaanse en Marokkaanse boeven, omschreef Zijderveld als ’terreur van tuig dat misbruikt maakt van de ruimte die onze rechtsstaat biedt.’ Zijn aanbevelingen? ’Terroristen, hooligans en ander uitschot dat mensen met geweld en agressie bedreigt, kun je niet met een soft gedoogbeleid bestrijden. Die moet je hard – heel hard – aanpakken.’

Je zou bijna denken dat Anton ooit de mentor van Geert is geweest. Woorden als ’knettergek’ of ’lafaards’ vindt men nog net niet in Zijdervelds repertoire, maar met ’tuig’, ’uitschot’, ’terroristen’, ’terreur’ of ’heel hard aanpakken’ komen we aardig in de buurt van de PVV-riedeltjes.

Maar nu het cruciale punt.

Zijderveld zegt woest te zijn over een hypothetische samenwerking tussen CDA en PVV. Hij pleit dus onomwonden voor een cordon sanitair. Hoe anders kan Zijderveld uit de hoek komen als een identieke situatie zich bij EU-buren voordoet.

Begin 2000 werd Europa opgeschrikt door de opkomst van de Oostenrijkse FPü van Jörg Haider. Hierbij moet worden aangetekend dat de FPü, anders dan de PVV, een echte extreemrechtse partij was. Dat wil zeggen vreemdelinghater, antisemiet en met geprononceerde nazi-sympathieën.

Zijderveld noemde die partij ’populist’ of ’conservatief’ met de capaciteit onbestemde gevoelens van onbehagen over de gevestigde politiek te mobiliseren. Op 30 januari 2000 gaf hij in zijn tv-column het Oostenrijkse CDA, de Oesterreichische Volkspartei, het advies om samen met de FPü te gaan regeren: ’Ik vind dat de Vrijheidspartij van Jörg Haider zo snel mogelijk in de Oostenrijkse regering moet komen. Hoe langer deze populaire partij in de oppositie blijft, hoe groter haar aanhang en politieke impact zullen worden.’

Pragmatisch, voorzag Zijderveld dat de nazi-achtige Vrijheidspartij ’allerlei compromissen zal sluiten en haar extreemrechtse koers ingrijpend zal wijzigen.’ Iedereen mag natuurlijk kontdraaien, in een compromisloze idealist muteren of van eerdere dwalingen terugkeren. Maar ga dan vervolgens niet, met kreetjes van verkrachte maagd, onze welverdiende zondagrust bruut verstoren.