Nederland moet zich óp VN-podia verweren tegen kapen thema’s

Veel westerse landen, waaronder Nederland, boycotten de anti-racisme en -discriminatie top van de Verenigde Naties, die gisteren van start ging in Genève. Het rabiate en van haat doortrokken anti-Israël-geluid van een aantal Arabische landen en Iran is een van de grote argumenten voor wegblijven.

Zij zagen hun gelijk vast bevestigd toen de Iraanse leider Ahmadinejad gisteren opnieuw fel van leer trok. Deze Holocaust-ontkenner beledigde een deel van zijn gehoor met zwaar anti-semitische retoriek, terwijl het deel van de conferentie dat niet de zaal uitliep fanatiek klapte voor uitspraken die Israël neerzetten als racistische apartheidsstaat.

Onverteerbare uitspraken waren het, die duiden op een ontwikkeling waar terecht grote zorgen over zijn. Toch kan en mag wegblijven van een conferentie onder de VN-paraplu niet de oplossing zijn.

Het is een groot goed dat Nederland bij monde van minister Verhagen zich op internationaal niveau telkens weer sterk maakt voor de mensenrechten. Voor die van de Palestijnen, maar ook voor die van homo’s, geloofsafvalligen, Darfuri, Burmezen, Cubanen of Wit-Russen.

Begrijpelijk dus dat onze frustraties groot zijn, nu de VN-podia voor mensenrechten in toenemende mate ’gekaapt’ worden door landen die westerse democratieën en Israël willen aanvallen. Meer dan ergerlijk is het als deze kritiek komt uit landen die op het gebied van mensenrechten zelf een zware onvoldoende scoren. Dat is al langer het geval in de VN-mensenrechtenraad en haar voorganger, maar ook de anti-racisme top kent in dit opzicht een tumultueuze voorgeschiedenis met de top in Durban in 2001.

Toch is er sindsdien bescheiden vooruitgang geboekt. Expliciete verwijzingen naar Israël zijn dit keer in de voorbereiding uit de slotverklaring geschrapt. Evenals kritiek op het ’belasteren van religies’, wat met name moslimlanden aangrijpen om de vrijheid van meningsuiting te beperken. Mensenrechtenorganisaties zoals Amnesty schaarden zich daarom zonder schaamte achter deze conceptverklaring en vinden het zeker beter dan niets.

Voor de wegblijvers bleek het niet genoeg. Maar welke andere internationale podia resten de voorvechters van de mensenrechten dan? Wegblijven betekent ook dat we deze VN-podia in handen geven van Holocaust-ontkenners en landen die de ene discriminatie veroordelen en vele andere negeren. Hoewel de dialoog uiterst zwaar zal blijven: die prijs is ons te hoog.