Na verdriet is er woede over bouwmaterialen

Sommige gebouwen die vorige week zijn ingestort bij de aardbeving in de Italiaanse Abruzzen voldeden niet aan de voorschriften die gelden in bevinggevoelige zones. De Italiaanse justitie is een onderzoek begonnen naar de eventuele verantwoordelijkheid van bouwondernemers of andere betrokkenen bij de ramp, die aan bijna driehonderd mensen het leven heeft gekost.

Volgens de eerste elementen van dat onderzoek, die zondag werden gepubliceerd door de krant Corriere della Sera, vertoonde een aantal gebouwen in de zwaargetroffen provinciehoofdstad L’Aquila ernstige gebreken.

Zo is een studentenflat, dat als een kaartenhuis naar beneden kwam terwijl gebouwen uit de Renaissance bleven staan, gebouwd met gewapend beton met ’abnormaal weinig ijzer’. Acht studenten kwamen om het leven. Ook het recent gebouwde ziekenhuis van de stad stortte deels in en moest sluiten.

De onderzoekers kijken ook naar wat er is misging bij controles. Zo stond het gebouw van de prefectuur, dat geheel is verwoest, jaren geleden al te boek als ’een gevaar’. Alleen is nooit iets ondernomen om het bouwsel te versterken.

De Italiaanse media rapporteren het veelvuldig gebruik van zeezand in beton. Zeezand doet beton sneller eroderen dan gewoon zand, maar levert aannemers hogere marges op. Ook zou er zijn gebouwd in ’rode zones’ waar een verhoogd risico geldt, en hadden steunpilaren vaak niet de juiste omvang. Volgens experts is er in de Abruzzen nooit iets gedaan met de wetgeving voor het bouwen in bevinggevoelig gebied, die dateert van 1974. In 1996 werden de voorschriften geactualiseerd. In 2005 volgden aanscherpingen na een beving in 2002 in de naburige regio Molise, waarbij dertig doden vielen. Het onderzoek wordt geleid door de openbaar aanklager van L’Aquila, Alfredo Rossini. Probleem voor Rossini is dat de rechtbank, zijn kantoor en het kadaster verwoest zijn. Hijzelf slaapt in zijn auto, zijn medewerkers ontmoet hij op een plein.