Deeltijd-WW slaat niet echt aan

De animo voor deeltijd-WW is vooralsnog gering. Bedrijven grijpen eerder naar reorganisaties en ontslagen om de crisis het hoofd te bieden.

Bedrijven lopen niet warm voor deeltijd-WW. De werkgeversorganisatie AWVN, die hen adviseert, wijt dit aan de complexiteit van de regeling en de extra eisen van vakbonden, zoals aanvulling van het inkomen tot 100 procent.

„We krijgen hier en daar wel vragen, maar er zijn weinig bedrijven die een aanvraag willen doorzetten. Vele kiezen voor andere oplossingen om de klappen van de crisis op te vangen”, constateert een AWVN-woordvoerder. Zo hebben de adviseurs van de werkgeversorganisatie die ondernemingen begeleiden bij reorganisaties, het erg druk. Ook gebruiken nog tientallen bedrijven de werktijdverkorting om de terugval in werk op te vangen.

Werkgevers hebben het gevoel dat deeltijd-WW eigenlijk in de kinderschoenen staat. Minister Donner (sociale zaken) maakte vorige week bekend dat ook structureel gemaakte overuren onder deeltijd-WW kunnen vallen om de transportsector tegemoet te komen. Vanuit accountants kwamen ondertussen waarschuwingen dat het midden- en kleinbedrijf risico loopt. Ze betalen boetes als ze na afloop van de regeling alsnog werknemers moeten ontslaan. En er was gesteggel tussen vakbonden en Donner over de klachtenregeling.

Het kabinet heeft 375 miljoen euro voor deeltijd-WW uitgetrokken. Daarmee kunnen werkgevers voor een deel van de tijd mensen met een uitkering naar huis sturen als orders uitblijven en dus inkomsten teruglopen. Officiële cijfers over hoeveel bedrijven een aanvraag hebben ingediend komen pas eind deze maand. Maar FNV Bondgenoten registreerde een kleine dertig convenanten tussen vakbonden en werkgevers die deeltijd-WW willen doorvoeren. „Minder dan verwacht”, zegt een woordvoerder. Hij tekent er bij aan dat de regeling niet voor elk bedrijf geschikt is. „In principe moet een bedrijf gezond zijn. Deeltijd-WW kan het dan door de crisis heen helpen.”

Aanvullende afspraken zijn belangrijk voor de bonden. Behalve om aanvulling van het inkomen gaat het om werkgaranties na afloop, zodat werknemers hun – deels ingeleverde – WW-rechten weer kunnen opbouwen. In driekwart van de overeengekomen convenanten is dat tot nu toe gelukt.