Zaak-Savanna zoemt nog rond

Utrechtse studenten pedagogiek verdiepten zich in de zaak-Savanna en kwamen gisteren met voorstellen om de jeugdzorg te verbeteren.

Angst onder jeugdhulpverleners, vinden tweedejaars studenten pedagogiek van de Hogeschool Utrecht, is een van de naarste gevolgen van de rechtszaak tegen de gezinsvoogd van peuter Savanna.

„Gezinsvoogden zijn bang geworden om fouten te maken en plaatsen daarom te snel kinderen uit huis”, zegt Jonel Gardien (21).

„Ze proberen elk risico te vermijden, want anders kunnen ze een rechtszaak tegen zich krijgen”, beaamt Marije Bruns (20). „Dat is niet altijd in het belang van het kind.”

Gardien en Bruns namen gisteren in het Utrechtse provinciehuis met zo’n 150 medestudenten pedagogiek deel aan een vergadering over de zaak-Savanna. Acht groepjes studenten presenteerden aan een vakjury beleidsvoorstellen die de kwaliteit van de jeugdzorg kunnen verbeteren. Minister Rouvoet (jeugd en gezin) krijgt de resultaten.

Het is vijf jaar geleden dat de 3-jarige Savanna zodanig werd mishandeld door haar moeder, dat ze stierf. Ruim een jaar geleden diende de rechtszaak tegen de gezinsvoogd, die signalen dat het misliep niet opving. Ze werd vrijgesproken.

Toch is de ’Savanna-case’ nog altijd actueel binnen de jeugdzorg, stelde gisteren gedeputeerde Marjan Haak-Griffioen (ChristenUnie) die de studenten toesprak. Haak-Griffioen: „Deze zin heb ik bij werkbezoeken zo vaak gehoord: ’Ik slaap slecht sinds ik het verhaal van Savanna ken’. Hulpverleners vragen zich af: ga ik dezelfde fouten maken?”

Savanna zoemt door de hele jeugdzorg, ziet de gedeputeerde. „Het is nog steeds moeilijk om aan personeel te komen.” De bijeenkomst diende onder meer om studenten enthousiast te maken voor de jeugdzorg.

De groep van Jonel en Marije, bestaande uit vier meiden, pleitte voor de komst van een ’crisispedagoog’. Als het niet goed gaat in een gezin, moet die worden ingezet naast de gezinsvoogd.

Marije: „Het is belangrijk dat kinderen zo lang mogelijk thuisblijven. De crisispedagoog komt twee maanden in het gezin en kan samen met de gezinsvoogd beslissen of een kind uit huis moet worden geplaatst.” De meiden wonnen er een prijs mee: hun voorstel was het best geformuleerd, vond de jury.

Ze is wel geschrokken van de zaak-Savanna, zegt Marije na de vergadering, maar het zal haar niet weerhouden om later in de jeugdzorg te gaan werken. „Het is mijn passie om juist met deze kinderen te werken.” Jonel weet nog niet waar ze later aan de slag gaat. „Maar de studie naar de Savanna-zaak werkt positief: je wilt het beter doen.”