Macroproblemen en micronarigheid

weblog Van de ochtendfles en de poepluier van mijn zoontje Krijn moest ik vanochtend razendsnel overstappen naar de macroproblemen rond energie en kredietcrisis.

De ochtend begint namelijk met een bespreking bij de Rabobank in Utrecht over de mogelijkheid om pensioenfondsen en andere institutionele beleggers te laten investeren in de Nederlandse energienetwerken. Een heel interessante zaak, want we kunnen in één klap de pensioenfondsen helpen en tegelijkertijd zorgen dat er voldoende geld beschikbaar blijft voor de noodzakelijke investeringen in onze energienetwerken.

Dat is ook wat ik het meest interessant vind aan de politiek. Je zit middenin de grote problemen en uitdagingen en kunt je steentje bijdragen aan het oplossen daarvan. Hier ligt echter ook de grote valkuil. In hoeverre zijn wij als politici in staat om dat grote macroverhaal te vertalen naar de problemen van alledag die elke Nederlander heeft?

Laten we eerlijk zijn, de meeste Nederlanders zitten niet op dat macroverhaal te wachten. Zij willen gewoon weten wat iets in de dagelijkse praktijk voor hen betekent. Als politici hebben we vaak de neiging om in dat macroverhaal te blijven hangen, zonder te vertellen wat het op microniveau (oftewel het gewone leven) betekent. De kredietcrisis is toch heel iets anders als je daardoor net je baan hebt verloren, je pensioen is verlaagd, of je huis onverkoopbaar is geworden. Dit soort micronarigheid is wat mensen bezig houdt.

Voor mij is het dan ook een grote uitdaging om grote problemen en oplossingen te vertalen naar de dagelijkse praktijk. Wat betekent iets voor mijn zoontje van 7 maanden en de buurman? Als ik dat niet kan uitleggen, dan moet ik mijn verhaal bijstellen. Daarom nog een aanvulling op het plan om pensioenfondsen te laten investeren in energienetwerken. Dat betekent voor u dat uw pensioen zekerder wordt, u dus niet een hogere pensioenpremie hoeft te betalen en ook nog eens verzekerd bent van een goede levering van gas en elektriciteit!