De beelden zaten stuk voor stuk nog in zijn hoofd, maar de negatieven was Nico Koster kwijtgeraakt. In 1969 had hij 180 opnames gemaakt van John Lennon en Yoko Ono.
Het stel was juist getrouwd in Gibraltar en maakte van de huwelijksreis een pr-circus door de internationale pers te ontvangen in de presidential suite van het Hilton in Amsterdam. In bed blijven en je haar laten groeien, zo protesteerde je toen voor vrede.
Vorig jaar vond Kosters dochter de negatieven in een mapje met familiefoto’s. Verkeerd opgeborgen. „Als je jong bent denk je niet aan archiveren”, zegt Koster in zijn Galerie Moderne in Amsterdam. Vanaf morgen exposeert hij er 24 foto’s, ook omdat de ’Bed-In’-actie veertig jaar geleden is. Het is hectisch, zoals altijd voor een opening. Zo hangt de Spaanse krant El Pais opeens aan de telefoon.
Bij het weerzien met de foto’s viel Koster vooral op „hoe altmodisch alles eruitzag”. Zoals de antieke tv of de gordijnen met een eeuwenoud stadsbeeld als opdruk. Wat stijl betreft passen de foto’s bij zijn manier van werken. „Reportage-stijl, journalistieke fotografie. Ik had tijd genoeg om te proberen een kiek te maken die ook later nog overeind blijft.”
Koster bezocht het hotel met verslaggever Henk van der Meyden voor De Telegraaf. Ze wachtten de Rolls-Royce op bij de Utrechtse brug, omdat chauffeur Mr.Anthony de weg niet kende. Verder was Mr.Brown mee op reis, Lennons manager, zo stond in een memo met instructies voor het hotelpersoneel. Het kamernummer 902-904 mocht onder geen voorwaarde bekendgemaakt worden. Cadeaus moesten direct worden doorgezonden. Om de orde te garanderen was ’veiligheidsheidsofficier H. Kaptein van 21.00 uur tot 08.00 uur aanwezig’. Bovenaan staat de handgeschreven aansporing Van der Meyden goed in de gaten te houden.
De eerste dag, 25 maart, was het hotel vol journalisten. Maar daarna mochten Van der Meyden en Koster alleen terugkomen, zo was geregeld met Beatles-platenmaatschappij EMI. Koster was net als Lennon 28 jaar. Gesprekjes gingen over alledaagse onderwerpen als macrobiotisch eten, muziek en de Vietnam-oorlog. Lennon speelde een deuntje op gitaar, wat voor Koster voelde als een privéconcert. Hij legde vast hoe Ono de voeten van de languit liggende Lennon masseert. En hij maakte beelden in kamerhoeken die altijd buiten beeld zijn gebleven omdat ze niet in het bed-verhaal pasten.
Het echtpaar eet aan tafel en consumeert de Campbell’s Soup koud. Als Lennon in zijn ochtendjas wordt vastgelegd, vallen de pezige voeten op. Het behaarde hoofd is te groot voor het lijf eronder.
Ono was rustig. Een ijdele vrouw, meent Koster. 36 jaar, ’artiest’, staat op de huwelijksakte. In het Hilton-register vult ze 1943 in als geboortejaar. „Ze heeft tien jaar gepikt.” Bij beroep schrijft ze ’componist’.
De dagen in maart 1969 staan voor Koster in hetzelfde rijtje herinneringen als het winnen van de Zilveren Camera en zijn tweede prijs bij de World Press Photo.
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.