Verburg blijft bij CO -verdoving

De huidige verdovingsmethode van slachtvarkens met een hoge CO2-concentratie is de beste. Andere gasmengsels of een gefaseerde verdoving is geen verbetering, mogelijk zelfs een verslechtering van het dierenwelzijn. Dat schrijft minister Verburg (landbouw) in een brief die ze vandaag naar de Tweede Kamer stuurt.

De minister baseert zich op nieuw onderzoek van de Animal Sciences Group van Wageningen Universiteit. „Het onderzoek laat geen duidelijke aanwijzingen zien dat wijziging van de CO2-gasconcentratie in het gasmengsel tot een verbetering leidt van het dierenwelzijn tijdens het verdoven ten opzichte van het, thans in de praktijk toegepaste, gasmengsel”, concludeert de minister.

De onderzoekers hebben diverse alternatieven bekeken voor CO2-verdoving. Die wordt, naast de stroomstoot, in diverse Europese slachthuizen toegepast. De methode wordt door actiegroepen als Varkens in Nood afgewezen omdat CO2 bij varkens leidt tot hyperventileren, duizelig- en misselijkheid, stress, pijn en paniek. De Tweede Kamer wil met minister Verburg hierover debatteren en had om het onderzoek gevraagd.

De wetenschappers onderkennen dat het inademen van hoge concentraties CO2 leidt tot 'pijn bij de ademhaling hetgeen zich uit in het zwaar ademhalen, gillen en afwijkend gedrag'. Maar hun onderzoek leverde geen beter alternatief op, vinden ze.

Ze deden proeven met kooldioxide gecombineerd met verschillende doses zuurstof en letten op onder andere hartslag, hersenactiviteiten en gedrag van varkens als paniek, gillen en spierspasmen.

Uit rattenonderzoek en de verdovingspraktijk van pluimvee blijkt dat stress afneemt door toevoeging van zuurstof aan kooldioxide. Bij varkens blijkt alleen een hoge concentratie zuurstof te leiden tot minder benauwdheid.

Maar in alle gevallen is de verdoving commercieel onbruikbaar, concluderen de onderzoekers. Want de varkens tonen binnen veertig seconden tekenen van bewustzijnsherstel. Te snel voor een commerciële slachterij, waar alle processen op elkaar zijn afgestemd en er genoeg tijd moet zijn om te verbloeden, het feitelijk doodbloeden van de dieren.