De natuur heerst op Tiengemeten

Sinds anderhalf jaar is de natuur weer de baas op het eiland Tiengemeten. Beheerder Henk Maijer van Natuurmonumenten is erg blij met het resultaat tot nu toe. "De vogels en andere dieren weten het heel goed te vinden."

Het eilandje in het Haringvliet is vanaf 2005 omgevormd van landbouwgrond tot natuurgebied. De zuidelijke dijk werd vorig jaar opengebroken, zodat het water het gebied in en uit kan stromen. Het verschil in waterpeil kan oplopen tot een paar meter.

Er zijn drie zones op Tiengemeten; Weelde, Weemoed en Wildernis. “Natuurlijk is er goed nagedacht over de indeling”, vertelt Maijer, “maar het blijft afwachten hoe het er uiteindelijk uit komt te zien, en of de natuur echt zo werkt zoals je verwacht. Het lijkt allemaal te gaan zoals we dat gepland hebben.”

De weelde is een zone met ondiep water, gras en veel riet- en moerasplanten. “We sturen in dit gebied een klein beetje bij en laten het verder op zijn beloop”, legt Maijer uit. Vol trots somt hij de bijzondere vogels op die hij en andere vrijwilligers op het eiland hebben gezien. “Vier steltkluten, witvleugelsternen en kleine zilverreigers zijn meteen gekomen. De kluten broeden hier en pijlstaarten zijn er in grote aantallen.”

De vogels kunnen het eiland waarschijnlijk goed vinden omdat het onderdeel is van de Ecologische Hoofdstructuur (EHS), het netwerk van bestaande en toekomstige natuurgebieden in Nederland. "Lepelaars broeden in het Quackjeswater bij Rockanje, maar daar is te weinig voedsel”, legt Maijer uit. “Die komen nu dus naar Tiengemeten.”

Het grootste gedeelte van het eiland is de wildernis. Hier heeft de natuur het helemaal voor het zeggen, er komt geen beheerder aan te pas. “Er zijn een aantal paden, maar je mag over het hele eiland gewoon rondbanjeren. De hekken zijn om het vee tegen te houden, maar daar kun je als wandelaar makkelijk doorheen.”

Voor de echte natuurliefhebber op zoek naar rust is de wildernis ideaal. “Lekker struinen, je ziet wel wat je tegenkomt. Dat maakt het lekker afwisselend en spannend”, legt Maijer uit. Een wandelaar moet niet vreemd opkijken als hij of zij ineens oog in oog staat met een kudde runderen.

Tenslotte is de Weemoed het kleinste en meest aangelegde stuk van het eiland. “We proberen mensen te laten ervaren hoe dit gebied er zo’n 60 jaar geleden heeft uitgezien. Met akkertjes, trekpaarden en orginele bebouwing krijg je daar een beeld van.”