Rouvoet: Omslag nodig bij flexwerk

Of werkgevers toegeeflijk zijn voor werknemers die werk en zorg willen combineren, hangt vooral af van het economische klimaat. Werkgevers beseffen dat ze, als de crisis is geluwd en de markt weer om werknemers schreeuwt, zich niet (meer) afzijdig kunnen opstellen bij de roep om flexibele werktijden en thuiswerken. Dat blijkt uit twee onderzoeken die minister Rouvoet van jeugd en gezin heeft laten uitvoeren.

De bewindsman trekt de conclusie dat er een cultuuromslag moet komen. Volgens hem zijn werkgevers wel degelijk bereid om mensen te helpen werk en privé beter te combineren, maar wordt er te weinig over gepraat op de werkvloer. Daar moet een openhartig gesprek over komen, meent Rouvoet. Voor komende maandag heeft de minister een congres over werkende gezinnen georganiseerd.

Uit de onderzoeken blijkt dat de meeste werkgevers best ruimte willen geven aan werknemers met een zorgtaak, maar dan wel binnen marges. Minder dan vier dagen per week werken wordt als een grote belemmering gezien. Ook het versnipperd opnemen van (ouderschaps)verlofdagen werkt frustrerend.Werkgevers die zich flexibel opstellen, gaan er eerder van uit dat werknemers zelf ook flexibel zijn.

Er is nog altijd een groot verschil tussen de typische mannen- en vrouwenberoepen. In de bouw en de ICT geeft men de voorkeur aan medewerkers die altijd beschikbaar zijn en extra willen werken als het nodig is. In de dienstverlening is er meer afstemming met werknemers. Bij kennisorganisaties worden werknemers vaak gezien als een soort eigen ondernemer met veel vrijheid – als er maar wordt gepresteerd.

Ook blijkt dat leidinggevenden in de financiële sector positiever oordelen over een verzoek over de werk-privé-combinatie van een vrouw dan van een man. Als de richtlijnen of de cultuur over omgaan met werk en privé in een organisatie niet helemaal vastliggen, laten leidinggevenden zich meer leiden door een korte-termijnvisie.