Obama maakt jacht op bonussen AIG

De jacht op de bonussen van de medewerkers van verzekeraar AIG is ingezet. Voor de regering Obama is deze operatie meer dan alleen het terughalen van geld.

De naam van AIG prijkt nog altijd op de shirts van de Engelse voetbalgrootmacht Manchester United. Hoe lang kan de zwaar in nood verkerende Amerikaanse verzekeraar de voetbalmiljonairs nog blijven sponsoren? Het contract ter waarde van 20 miljoen euro loopt eind van het komende seizoen af. Op grootverdieners zit de nieuwe eigenaar, de Amerikaanse overheid, even niet te wachten getuige de grootscheepse aanval die de regering Obama op de bonuscultuur bij AIG heeft ingezet.

Van ooit de grootste verzekeraar ter wereld is AIG inmiddels verworden tot wellicht Amerika’s grootste zorgenkind. AIG verkeert in zeer grote nood, de verliezen stapelen zich op en de overheid is inmiddels voor 80 procent eigenaar van de onderneming. Voor rekening van de belastingbetaler is inmiddels voor 173 miljard dollar naar AIG doorgeschoven. En deze week maakte de Amerikaanse regering bekend dat meer dan twintig banken noodpakketten hebben gekregen omdat zij zaken deden met AIG. De Amerikaanse regering meldde dat AIG veel te groot is om te laten omvallen. Een faillissement zou over de hele wereld een spoor van vernieling trekken.

Gelet op deze achtergrond is het niet verwonderlijk dat de regering Obama nu zwaar jacht maakt op 165 miljoen dollar aan bonussen die AIG zegt te moeten uitkeren op basis van oude personeelscontracten. „Een schande”, vindt president Barack Obama de handelwijze en hij heeft geëist dat AIG de bonussen intrekt en, voor zover al uitbetaald, weer invordert. Democratische Congresleden kondigden gisteren bovendien een wetsontwerp aan dat voorziet in 100 procent belasting op bonussen van meer dan honderdduizend dollar voor bedrijven die met overheidssteun overeind worden gehouden.

Advocaat-generaal Andrew Cuomo uit New York doet in het kielzog van Obama er alles aan om AIG in het juiste spoor te krijgen. Dat AIG zich beroept op oude afspraken is volgens Cuomo een drogredenering. „Als de belastingbetaler AIG niet te hulp was geschoten, waren de contracten van AIG-medewerkers niet meer waard geweest dan het papier waarop de letters gedrukt stonden”, stelde Cuomo deze week droog vast.

Hij heeft AIG zwaar onder druk gezet en eist dat de verzekeraar van de bonus-ontvangers de namen, posities, functieomschrijvingen en informatie over hun functioneren geeft. Een uiterst probaat middel om de druk op afzonderlijke personen te vergroten. Nu nog kunnen de bonus-ontvangers schuil gaan in een anonieme groep. Als uitlekt wie een bonus ontvangt, krijgt die te maken met zeer veel negatieve publiciteit. De bankiers moeten in de VS niet alleen openlijk ’sorry’ zeggen, maar van hen wordt inmiddels naar Japans voorbeeld ook geëist dat ze dat met gebogen hoofd doen.

De bonussen vallen vermoedelijk ook nog eens in een deel van de verzekeraar dat mede verantwoordelijk wordt gehouden voor de mondiale economische crisis. Het gaat om verkopers van zogeheten credit default swaps, verzekeringen die uitbetalen als bedrijven in nood komen en hun leningen niet kunnen afbetalen. Van die producten, die veelvuldig werden verkocht, was nauwelijks nog vast te stellen wat ze eigenlijk waard waren. Iedereen die ze kocht vertrouwde blind – en achteraf gezien ten onrechte – op de rapporten van kredietbeoordelaars.

Voor Obama is de affaire AIG meer dan alleen het terughalen van 165 miljoen dollar. Als hij de Amerikanen vraagt de tering naar de nering te zetten en samen met hem het economisch zware tij te keren, dan is het voor hem onmogelijk dat beleid te verkopen als met overheidssteun bonussen worden uitbetaald.