Drankindustrie koestert wereldvreemd idee over alcoholreclame

Televisiekijkers zullen het al gemerkt hebben: op televisie zijn in de vroege avond bijna geen reclamespotjes voor alcohol meer te zien. De Eerste Kamer besloot onlangs, tot groot ongenoegen van de drankindustrie, om alcoholreclame te verbieden op tijdstippen dat jonge kinderen kijken. De publieke omroep mag de spotjes niet meer uitzenden, de commerciële zenders hebben toegezegd vrijwillig te volgen.

Maar na 21.00 uur kan ook een 13-jarige die nog op is, nog steeds volop schateren om de Heineken- of andere spotjes die zo grappig zijn. En als er geen reclame wordt uitgezonden, zijn er wel films of series waarin bier of wijn aantrekkelijk in beeld komen. Voor de oudere kijkers is dat niet per se een probleem, maar voor jongeren wel. Met wat er inmiddels bekend is over de schade door alcohol aan de hersenen van jongeren, is er alle reden voor een stevige discussie hoe de aantrekkingskracht van alcohol voor juist deze groep nog verder geneutraliseerd kan worden. Er zijn kinderartsen die zelfs bepleiten dat jongeren tot hun 23ste (als hun hersenen nog groeien) geen druppel zouden moeten drinken. Dat is natuurlijk niet alleen de verantwoordelijkheid van de industrie, maar wel een reden om nog eens kritisch te kijken naar alle verleidelijke boodschappen die deze industrie uitstort, juist over de jongste doelgroep.

Wat in dit verband pessimistisch stemt, is het wereldvreemde eigen standpunt van de alcoholindustrie over reclame. Vertegenwoordigers zeiden deze week dat niemand zich zorgen hoeft te maken over het effect van reclame. Immers: reclame werkt alleen om merken bekend te maken. Tot drinken zelf nodigt het niet uit, aldus de fabrikanten.

Een groep wetenschappers beschrijft vandaag in Trouw dat de kwestie wel degelijk is dat ’zien drinken doet drinken’. Met name jongeren zijn gevoelig voor beelden uit reclame; ze gaan twee keer zoveel drinken. Zie ook het baanbrekende rapport van een adviesorgaan van de Europese Commissie, dat alle onderzoeken op een rij zette naar de effecten van reclame op het drankgebruik van jongeren.

Dat reclame werkt, kan een leek ook bedenken. Maar met de bewijzen op tafel moeten ook de brouwers ophouden te ontkennen wat niet te ontkennen valt. Reclame moet uit de buurt van jongeren blijven. Van de industrie mag worden verwacht dat zij meedenkt over verantwoorde alcoholconsumptie. En jongeren afschrijft als doelgroep.