Het drama speelde zich 90 miljoen jaar geleden af, aan de moerassige rand van een meer in Binnen-MongoliĆ« (Noord-China): ruim 25 jonge dino’s zakten er gezamenlijk weg in de modder. Er moet een doodskreet in koor hebben geklonken, en de sporen in het sediment wijzen op kortstondig gespartel. Maar het feit dat alle fossielen dezelfde kant op liggen, soms over elkaar, geeft aan dat de dieren geen schijn van kans hadden, schrijven de ontdekkers in het vakblad Acta Palaeontologica Polonica.
Deze vondst is zeldzaam. De groep bestond louter uit jeugdige exemplaren, van 1 tot 7 jaar oud, van een vogelachtige dino (Sinornithomimus dongi). Blijkbaar trokken ze er zonder ouderlijk toezicht op uit, en werden en masse gevangen in de modder. Zo’n collectieve begrafenis is alleen bekend van een groep buffels in AustraliĆ« en paarden in Amerika. Aan de dieren is naderhand wel wat geknaagd, maar de fossielen zijn bijzonder goed intact gebleven, tot de kleinste botjes. De paleontologen denken zelfs de grootte van hun oog exact te achterhalen.
Wen aan de pinda, begin met 1 duizendste aardnoot
Kinderen kunnen blijvend van hun pinda-allergie worden afgeholpen, als je het verzet van het immuunsysteem tegen de apennoot geleidelijk afbouwt. Het vergt een paar jaar dagelijkse pinda-oefening, maar daarna wijkt de allergie definitief.
Al eerder was het gelukt om enige tolerantie op te bouwen, tot enkele pinda’s per dag. Amerikaanse immunologen pakten het daarop nauwgezet aan bij enkele kinderen die nog geen zesde van een pinda konden verdragen. Op dag 1 van de therapie kregen zij 1 duizendste pinda, waarna de portie langzaam omhoog ging, tot 15 pinda’s na een half jaar. Daarna volgde 2,5 jaar dezelfde onderhoudsdosis, en maten de medici steeds de concentratie van de antistof tegen de pinda. Die was op den duur nog geen tiende van het niveau in het begin. Blijkbaar hield het immuunsysteem zich blijvend koest. Maar de immunologen waarschuwen: probeer dit niet zelf, de uitkomst is nog onzeker, en het betrof maar een paar kinderen. En allergische reacties tegen pinda’s kunnen zeer hevig zijn, en incidenteel fataal.
Chemici gaan de parfum van Hatsjepsoet namaken
Er zat onder meer wierook in –de geur van de goden– en farao Hatsjepsoet nam een flacon met het parfum mee in haar graf. Chemici buigen zich nu over de samenstelling van het reukwater van de ambitieuze koningin, die als stiefmoeder en regentes van haar driejarige neefje, farao Toetmozes III, alle macht naar zich toetrok.
Ze liet van alles bouwen. En van alles elders halen, zoals wierookplanten die mede geur gaven aan haar goddelijke parfum. In het flesje waar Hatsjepsoet in 1457 voor Christus mee ging hemelen zijn resten achtergebleven. Die sporen worden nu op allerlei manieren geanalyseerd, in de hoop de formule te ontleden. Mogelijk al over een jaar gaat het reukje in herproductie.
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.