De wereldleiders zijn in Londen samen de goede weg ingeslagen

Terwijl in Londen de wereldleiders de ferme woorden spraken die van hen verwacht konden worden, hield in Frankfurt de Europese Centale Bank het kruit nog even droog.

De ECB verminderde zijn basisrente met een kwart procentpunt naar een nieuwe laagterecord. Maar de Europese Centrale Bank waagde zich nog niet aan inmenging in de kredietverlening zoals de centrale banken van de Verenigde Staten en Groot-Brittannië hebben gedaan. ECB-president Jean-Claude Trichet kondigde aan dat er bij de volgende zitting, in mei, wel onorthodoxe maatregelen ter tafel zullen komen.

Dat lijkt wijs. De ECB is geen normale centrale bank, omdat zij zestien landen bedient. En al te drieste ingrepen, anders dan een renteverlaging, kunnen gemakkelijk tot politieke spanningen leiden tussen die landen. Trichet heeft dat risico verminderd door de geesten vast rijp te maken.

Ook in Londen was er wijsheid. De leiders van de twintig belangrijkste economieën in de wereld vermeden ruzie over de vraag wie wat moet doen om de eigen economie uit het slop te halen. Ze hebben daarover meningsverschillen, maar hielden zich in Londen aan de taak waarvoor de G20 ooit werd opgericht; de mondiale sturing en coördinatie van economie en handelsverkeer. De vorige Amerikaanse president kreeg zo’n zin niet over de lippen zonder een vies gezicht te trekken. De nieuwe, Obama, liet in Londen zien dat de Amerikanen weer oog hebben voor de mondiale samenwerking.

De G20 leverde een forse impuls op voor mondiale instellingen als het IMF. De kas van het Internationaal Monetair Fonds wordt versterkt ten behoeve van noodleningen aan landen die het meest te lijden hebben onder de economische terugval. Want deze crisis voelen alle landen, maar sommige meer dan andere.

Ook de beslissing een speciaal fonds in te stellen voor het stimuleren van de handel, past in de erkenning dat de economische crisis geen dal is waar ieder zich uit moet vechten, desnoods ten koste van de ander, maar een mondiaal probleem.

Veel meer kun je van een top als deze niet verwachten. Als de toezeggingen die nu zijn gedaan ook worden nagekomen, zou dat al mooi zijn.

Natuurlijk is het niet genoeg, maar de richting is goed. Op de ingeslagen weg ligt nu de opdracht de onderhandelingen over de vrijhandel, die al jaren in het slop zitten, snel tot een goed eind te brengen.