Greet, zij-instromer

opinie Ze was erg 'gezellig', druk, tegen het platte aan. Ze was ook bijzonder gelovig, een zeldzaamheid in de lerarenkamer van haar school.

Greet had zelf, lang geleden, huishoudschool gedaan en was van daaruit in een kantoorbaan terechtgekomen. Maar ze wilde wat anders, toen ze boven de vijftig raakte. Ze kreeg allerlei klachten die haar dokter burnout noemde. Greet besloot vanuit de ziektewet zij in te stromen als juf op een grootstedelijke vmbo-school, een eind reizen van haar dorp.

Greet was niet voorbereid op wat haar daar wachtte, op de ongebreidelde arrogantie van de gettoprinsjes, op de lastige nukken van vogelaarwijkprinsesjes, op de woeste uithalen van jonge stadskatten in het nauw. Ze verwachtte het soort ontvangst dat haar, 'gezellig', tot dan toe zo vaak ten deel was gevallen, gewaardeerd bij de jeugd in haar geloofsgemeente, geliefd onder vroegere collega's.

Maar de leerlingen van haar nieuwe school keken door haar heen of scholden haar uit, deden niet wat ze zei en hadden geen enkel respect voor de stukjes wiskundige, aardrijkskundige en taalkundige kennis die ze zich met inspanning had eigen gemaakt.

Greet vond niet dat het aan haar lag, want zij deed gewoon. Zij probeerde zelfs uit alle macht aardig te blijven. Die kinderen, díe waren getikt. Greet zou raar hebben opgekeken als iemand tegen haar had gezegd: ,,Jíj bent de pedagoog in dit verhaal, het is jouw vak boven het gekijf van de kinderen te staan. Jíj moet de uitweg vinden, niet de kinderen.''

De mislukking vrat aan d'r, dat wel. Ze kon de school moeilijk opgeven, vond ze, want dan kwam ze nergens meer aan de slag. Greet ging haar lastige leerlingen haten. Zelf gewond, wilde ze vaak zo hard mogelijk terugkwetsen.

Ze zei bijvoorbeeld 'orang oetan' tegen Surinaamse, 'geitenneuker' tegen Marokkaanse en gewoon 'idioot' tegen Nederlandse kinderen. ,,Ik ken mezelf niet terug'', zei ze doodongelukkig, als een collega er wat van zei. Maar het lag aan de kinderen, die kregen haar zo buiten zichzelf. En ze tobde en schold – etnisch gedifferentieerd - nog vele jaren voort.

Wera de Lange is theoriedocente op een vmbo-school in Amsterdam-Oost. Lees hier de rest van haar columns.